1
00:00:15,680 --> 00:00:23,000
ஜிவே அபே
இந்த தாவோயிஸ்ட் அபே, இங்கே நிற்கிறது
கிரேட் கின் நிறுவப்பட்டதிலிருந்து, அறுநூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது

2
00:00:23,000 --> 00:00:29,360
ஹெங் மலையில் ஆழமாகச் செல்லுங்கள், நீங்கள் ஒரு எல்ம் காட்டில் வருவீர்கள்;
அதற்குள் நுழைந்து, அடிவானத்தில் மேகங்கள் சூழ்ந்த கடலைப் பார்க்கவும்

3
00:00:29,360 --> 00:00:33,910
அந்த செங்குத்தான மலை பள்ளத்தாக்குகள் வழியாக நடந்து,
சில மணிநேரங்களுக்குப் பிறகு, மேகக் கடலின் நடுவே நகர்கிறது

4
00:00:33,910 --> 00:00:36,880
நீங்கள் எல்ம் காட்டின் முடிவை அடைகிறீர்கள், இது அழியாத நீராவிகளால் மூடப்பட்டிருக்கும்

5
00:00:36,880 --> 00:00:39,710
மற்றும் மலைப்பகுதியில் அமைந்துள்ள Ziwei அபேயை நீங்கள் மங்கலாக உருவாக்கலாம்

6
00:00:39,710 --> 00:00:43,580
நான், ஹான் குய், நான் சிறு வயதிலிருந்தே இந்த அப்பள்ளியில் வளர்ந்தவன்

7
00:00:43,580 --> 00:00:47,320
நேரம் பறக்கிறது, சூரியனும் சந்திரனும் ஒரு விண்கலம் போல ஓடுகின்றன - கண் இமைக்கும் நேரத்தில் பதினெட்டு ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன

8
00:00:47,850 --> 00:00:51,370
ஹான் குய்: ஆஹ்~ இந்த அபே உண்மையில் மிகவும் சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது

9
00:00:51,370 --> 00:00:56,930
ஹான் குய்: ஒவ்வொரு நாளும் அது பயிரிடப்படுகிறது, பயிரிடப்படுகிறது - இன்னும் எனது சாகுபடி ஒருபோதும் மேம்படவில்லை

10
00:00:56,930 --> 00:01:02,820
ஹான் குய்: இந்த விகிதத்தில் அந்த இரண்டு தடுமாறிய ஓட்டங்களால் நான் விஞ்சிவிடுவேன்

11
00:01:02,820 --> 00:01:07,820
ஹான் குய்: ஆ, ஆனால் இங்கே வெயிலில் படுத்திருப்பது இன்னும் வசதியாக இருக்கிறது

12
00:01:07,820 --> 00:01:13,640
ஹான் குய்: மேகங்கள் நகர்வதைப் பார்த்து,
காடுகளில் பறவைகளின் பாடலைக் கேட்பது - அற்புதமானது, அற்புதமானது

13
00:01:13,640 --> 00:01:23,670
ஹான் குய்: ♪～ ஹ்ம்ம் ஹ்ம்ம் ஹ்ம்ம் ～♪～ லா-டி-லா-டி-லா…

14
00:01:23,670 --> 00:01:36,090
ஹான் குய்: இந்த தருணத்தின் மனநிலை, கணத்தின் வானம் - கொஞ்சம் அழியாதது போல் கவலையற்றது～ ஹ்ம்ம் ஹ்ம்ம்ம்

15
00:01:36,090 --> 00:01:45,450
ஹான் குய்: ♪ லா லா ♪ ஆ~ என் மனைவி~~ வாங் பாச்சுவான்~

16
00:01:45,450 --> 00:01:51,860
ஹான் குய்: ♪ ஏழை, குளிர் சூளையில் விழிப்புடன் இருக்கிறாய் ~ ஏழை நீ, தனியாகவும் தனிமையாகவும் இருக்கிறாய்♪

17
00:01:51,860 --> 00:01:57,880
Pei Zhaoji: Qi'er~ Qi'er~

18
00:01:57,880 --> 00:02:06,450
Pei Zhaoji: Qi'er, இங்கே ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறாய் — நீ தளர்ந்து போக மாட்டாய், இல்லையா?

19
00:02:07,150 --> 00:02:12,070
என் பாடலைத் துண்டித்தவர் ஒரு பெண்ணின் திட்டுதல், கடுமையான ஆனால் விளையாட்டுத்தனமான பழியின் குறிப்பைக் கொண்டவர்.

20
00:02:12,070 --> 00:02:17,490
அந்த முகம், மிகவும் நேர்த்தியானது, "ஒப்பற்றது" என்ற வார்த்தையால் மட்டுமே விவரிக்க முடியும், எனக்கு மிகவும் பரிச்சயமானது.

21
00:02:17,510 --> 00:02:20,530
அந்தப் பெண் சாம்பல் மற்றும் வெள்ளை நிறத்துடன் பொருந்திய தாவோயிஸ்ட் மேலங்கியை அணிந்திருந்தார்

22
00:02:20,530 --> 00:02:26,370
அவளுடைய உருவம் - முன்னால் முழுவதுமாக, பின்னால் வளைந்திருக்கும் - துணி இறுக்கமாக நீட்டப்பட்டது;
இரண்டு வட்டமான, அழகான மார்பகங்கள் அனைத்தும் வெளியே கொட்டுகின்றன

23
00:02:26,370 --> 00:02:36,260
Pei Zhaoji: Qi'er, நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்கவில்லையா? நீங்கள் இன்னும் என்ன திகைப்புடன் நிற்கிறீர்கள்?

24
00:02:36,260 --> 00:02:42,080
ஹான் குய்: ஹெஹ் ஹெஹ் ~ அம்மா, உங்களை இங்கு அழைத்து வருவது எது? அந்த இரண்டு குன்றிய ஓட்டங்களும் திரும்பிப் போய்விட்டதா?

25
00:02:42,550 --> 00:02:48,520
Pei Zhaoji: ஹா

26
00:02:48,520 --> 00:02:51,740
Pei Zhaoji: Huan Yu மற்றும் Huan Chong இருவரும் இன்று Xuanzhao சாம்ராஜ்யத்தை கடந்துள்ளனர்

27
00:02:51,740 --> 00:02:59,380
Pei Zhaoji: நீங்கள் மட்டுமே உங்கள் தினசரி சாகுபடியை சரியான நேரத்தில் முடிக்கத் தவறுகிறீர்கள்.
அறக்கட்டளை ஸ்தாபன கட்டத்தில் எப்போதும் சிக்கிக் கொண்டது

28
00:02:59,380 --> 00:03:08,430
Pei Zhaoji: உங்கள் அம்மா நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே லுயோஜிங்கிற்குப் புறப்படும்போது,
இந்த Ziwei அபேயை நீங்கள் எப்படி எடுத்துக்கொள்வீர்கள்?

29
00:03:09,970 --> 00:03:14,750
ஹான் குய்: ஹெ ஹெ ஹெஹ் ~

30
00:03:14,750 --> 00:03:18,920
இந்த விஷயம் வரும்போது என் தலை வலிக்கிறது. தாயின் குடும்பப்பெயர் பெய், அவரது இயற்பெயர் Zhaoji

31
00:03:18,920 --> 00:03:23,410
அம்மாவின் தாவோயிஸ்ட் பட்டம் 【லேடி க்ஸூஜி】 என்று அப்பா உயிருடன் இருந்தபோது கேள்விப்பட்டேன்.

32
00:03:23,410 --> 00:03:26,400
மனித பிரிவின் தலைவர், மேலும் இந்த ஜிவே அபேயின் மாஸ்டர்

33
00:03:26,400 --> 00:03:32,300
பத்தொன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவள் என் தந்தையை சந்தித்தாள் - 【பாலைவனத்தின் லோன் பிளேட்】 ஹான் ஷாகோங்,
பின்னர் பெங்செங் இளவரசர் பதவியை வகித்தவர்

34
00:03:32,300 --> 00:03:36,140
போரின் குழப்பங்களுக்கு இடையே இருவரும் சந்தித்தனர்; முதல் பார்வையிலேயே அப்பா அவளிடம் விழுந்தார்.

35
00:03:36,140 --> 00:03:39,490
மேலும் பல சந்தர்ப்ப சந்திப்புகளின் மூலம், அம்மாவும் படிப்படியாக அவன் மீது பாசம் கொண்டாள்

36
00:03:39,490 --> 00:03:45,830
எனவே இருவரும் புகழையும் செல்வத்தையும் ஒதுக்கிவிட்டு மகிழ்ச்சியுடன் திருமணம் செய்து கொண்டனர்.
அடுத்த வருடம் ஹெங் மலையின் அடிவாரத்தில் அம்மா என்னைப் பெற்றெடுத்தாள்

37
00:03:45,830 --> 00:03:49,830
ஆனால் அப்பா, எனக்கு ஐந்து வயதாக இருந்தபோது, எல்லை ஹூ மக்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது

38
00:03:49,830 --> 00:03:53,620
தனது கத்தியை எடுத்துக்கொண்டு தூர எல்லைக்கு மீண்டும் ஒருமுறை குதிரையில் ஏறினான்.
அதிலிருந்து திரும்பவில்லை

39
00:03:53,620 --> 00:03:57,460
அப்பாவை மீண்டும் குறிப்பிடும் நேரத்தில், அம்மா வெள்ளை உடையில் இருந்த நேரம்

40
00:03:57,460 --> 00:04:02,980
அவள் முகம் புனிதமானது,
மவுண்ட் ஹெங்கின் வடக்கு சரிவின் அடிவாரத்தில் ஒரு கல்லறை முன் மண்டியிட்டார், பாழடைந்த சோகத்தில் இழந்தார்

41
00:04:03,160 --> 00:04:07,630
ஹான் குய்: ஹெ ஹெஹ்... உங்கள் மகன் நிச்சயமாக கடுமையாகப் போராடுவான்...

42
00:04:07,630 --> 00:04:11,950
நான் சாகுபடியில் கடினமாக உழைக்கவில்லை என்பதல்ல - உண்மையாகவே, எனக்கு அதில் ஆர்வம் இல்லை

43
00:04:11,950 --> 00:04:18,050
மாறாக, எனக்கு கத்திகள், ஈட்டிகள் மற்றும் தண்டுகள் மிகவும் பிடிக்கும்;
குழந்தை பருவத்திலிருந்தே நான் ஒரு சிறந்த சபர் நுட்பங்களைப் பயிற்றுவித்தேன்

44
00:04:18,050 --> 00:04:20,310
பெரும்பாலும் நான் தந்தையின் இரத்தத்தைப் பெற்றிருக்கலாம்

45
00:04:20,310 --> 00:04:24,210
நாட்டிற்காக உயிரைக் கொடுத்த இந்த தந்தையைப் பற்றி எனக்கு அவ்வளவு அபிப்ராயம் இல்லை

46
00:04:24,210 --> 00:04:29,380
【லோன் பிளேட் ஆஃப் தி டெசர்ட்】 என்ற தலைப்பு மட்டும் போதும்
கிரேட் கின் ஒவ்வொரு பாடத்தையும் அவரது புகழ் பாட வைக்க

47
00:04:29,380 --> 00:04:31,600
பெங்செங் இளவரசர் ஹான் ஷாகோங், நூறு பேருக்கு எதிராக ஒருவர்

48
00:04:31,600 --> 00:04:36,100
கிரேட் கின் முக்கிய படையின் பின்வாங்கலை மறைக்க இரத்தக்களரி போரில் மரணம் வரை போராடுவது - அந்த வீர செயல்கள்

49
00:04:36,100 --> 00:04:38,840
மலையடிவாரத்தில் உள்ள நகரவாசிகளின் வாயிலிருந்துதான் நான் அவற்றைப் பற்றி அறிந்தேன்

50
00:04:38,840 --> 00:04:42,920
ஆனால் அப்பாவின் பெருமைமிக்க கடந்த காலத்தை அம்மா ஒரு போதும் என்னிடம் கொண்டு வந்ததில்லை

51
00:04:42,920 --> 00:04:46,310
ஒருமுறை நான் அதைப் பற்றி கேட்கச் சென்றேன், அவளிடம் இருந்து கடுமையான திட்டு வாங்கினேன்

52
00:04:46,310 --> 00:04:52,000
காலப்போக்கில், தந்தையின் மரணத்திற்கான காரணம் அப்பள்ளியில் ஒரு தடையாக மாறியது, மீண்டும் ஒருபோதும் பேசப்படவில்லை

53
00:04:52,780 --> 00:05:00,300
Pei Zhaoji: Haa~~~ நாளை சாகுபடி — மீண்டும் தளர வேண்டாம்

54
00:05:00,540 --> 00:05:07,530
என்னுடைய இந்த சும்மாவுக்கு அம்மா நீண்டகாலமாகப் பழகிவிட்டதாகத் தோன்றியது;
லேசான பெருமூச்சுடன், அவள் சட்டையை அசைத்து, அவள் என்னை அங்கேயே நிறுத்தினாள்

55
00:05:07,530 --> 00:05:09,760
அன்னையின் அருளைப் பார்த்து, பின்னால் தள்ளாடுகிறார்

56
00:05:09,760 --> 00:05:15,480
என் மூக்கு அவள் மீது மெல்லிய பிளம்-பூ வாசனையால் நிறைந்திருந்தது,
ஒரு முதிர்ந்த பெண்ணுக்கு தனித்துவமான உடல் நறுமணத்துடன் கலந்தது

57
00:05:15,480 --> 00:05:18,970
என் நாசி மெல்ல நடுங்கியது; நான் எப்போதும் என் இதயத்தில் நெருப்பு போன்ற வெப்பத்தை உணர்ந்தேன்

58
00:05:19,470 --> 00:05:25,780
என் அறையில், நான் மீண்டும் மீண்டும் அடிப்படை வேதங்களையும் நுட்பங்களையும் புரட்டினேன்,
இந்த மோசமான அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தின் கட்டத்தை நான் உடைக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்

59
00:05:25,780 --> 00:05:29,930
ஹுவான் சோங் மற்றும் ஹுவான் யூ ஆகிய இரு குன்றிய ஓட்டங்களையும், என்னைப் பார்த்து சிரிக்க என்னால் முடியவில்லை; ஆனால் யுகங்களாக உற்றுப் பார்த்த பிறகு

60
00:05:29,930 --> 00:05:32,900
என் மனம் முழுவதும் அன்னையின் அழகான, வசீகரமான ஜேட் உடலைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை

61
00:05:32,900 --> 00:05:36,600
அம்மா எப்போ இவ்வளவு தைரியமாக உடுத்த ஆரம்பித்தாள்

62
00:05:36,600 --> 00:05:41,890
ஒவ்வொரு முறையும் அது என் மனதை அலைபாய வைக்கிறது - ஆனால் அந்தோ, அம்மாவும் மகனும் தனித்தனியாக இருக்கிறார்கள்; நான் ரகசியமாக தலையை ஆட்டினேன்

63
00:05:42,220 --> 00:05:46,320
நானும் ஒரு ஆண் தான், ஒரு ஆணுக்கு இயல்பாகவே பெண்களைப் பற்றிய எண்ணங்கள் இருக்கும்

64
00:05:46,320 --> 00:05:53,210
ஆனால் எனது பதினெட்டு வயதில்,
இந்த ஜிவே அபேயில் நான் இரண்டு பெண்களை மட்டுமே பார்த்திருக்கிறேன்: அம்மா மற்றும் அவரது தனிப்பட்ட பணிப்பெண் லிங்கர்

65
00:05:53,210 --> 00:05:57,730
தாயின் மகனாக இருப்பது எதற்கும் முக்கியம் என்று நினைக்க வேண்டாம் - லிங்கர் எனக்கு ஒரு முறைகூட சரியான தோற்றத்தைக் கொடுத்ததில்லை.

66
00:05:57,730 --> 00:06:03,620
ஏனென்றால் கடந்த ஆண்டு,
ஹுவான் சோங் மற்றும் ஹுவான் யூ இருவரும் என்னை ஏமாற்றி மலையின் பின்புறமுள்ள தாமரைக்குளத்திற்கு விளையாடச் சென்றனர்

67
00:06:03,620 --> 00:06:09,240
நான் லிங்கர் குளித்தலில் நடக்க நேர்ந்தது; அந்த குட்டி வென்ச் நேராக திரும்பி வந்து அம்மாவிடம் என்னைப் பற்றிக் கூறினான்

68
00:06:09,240 --> 00:06:14,250
அம்மாவிடமிருந்து எனக்கு ஒரு சிறிய தண்டனையும் இல்லை, அன்றிலிருந்து நானும் அந்த சிறிய பணிப்பெண்ணும் எதிரிகளானோம்

69
00:06:15,010 --> 00:06:20,670
இந்த சிறிய minx ஹுவான் சகோதரர்களுடன் நல்ல உறவில் உள்ளது; இவர்களை பார்க்கும்போதெல்லாம் என் ரத்தம் கொதிக்கிறது

70
00:06:20,670 --> 00:06:24,300
இந்த ஹுவான் சகோதரர்களைப் பற்றி பேசுகையில், இருவரும் என் வயதுடையவர்கள்

71
00:06:24,300 --> 00:06:27,590
கீழே உள்ள ஊரில் இருந்து அம்மாவின் கையால் மூன்று வருடங்களுக்கு முன் மலையை வளர்த்தார்

72
00:06:27,590 --> 00:06:32,660
இரண்டு சகோதரர்களின் முதல் பார்வை எனக்கு அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியது, ஏனெனில் இந்த ஜோடி அசிங்கமாகவும் அசிங்கமாகவும் இருந்தது

73
00:06:32,660 --> 00:06:37,770
மிகவும் குறுகியது - பதினெட்டு அல்லது பத்தொன்பது வயது, ஆனால் பன்னிரண்டு வயதுக்கு மேல் குழந்தைகள் வளரவில்லை

74
00:06:37,770 --> 00:06:41,750
தெருக்களில் அலையும் பிச்சைக்காரர்களைப் போல, கந்தல் மற்றும் கிழிந்த ஆடைகளை அணிந்திருந்தார்

75
00:06:41,750 --> 00:06:45,920
அவர்களின் பெற்றோர்கள் மலைக் கொள்ளைக்காரர்களால் கொல்லப்பட்டதாகவும், அவர்களை அனாதைகளாகவும், துக்கமாகவும் ஆக்கினார்கள் என்று அம்மா கூறினார்

76
00:06:45,920 --> 00:06:49,690
மற்றும் அவர்களின் அசிங்கமான தோற்றத்தின் காரணமாக அவர்கள் நகர மக்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டனர்

77
00:06:49,690 --> 00:06:53,510
இந்த இரண்டு சகோதரர்களும் வளர்ச்சி குன்றியவர்கள் என்று அம்மா என்னிடம் கூறினார்

78
00:06:53,510 --> 00:06:57,900
அவளுடைய பார்வையில் அவர்கள் ஆன்மீக வேர்களைக் கொண்டிருந்தனர், தாவோவை வளர்ப்பதற்கு மிகவும் பொருத்தமானவர்கள்

79
00:06:57,900 --> 00:07:03,250
அதற்கு மேல், ஆண்டு முழுவதும் அபேயில் என்னுடன் மட்டுமே,
அவள் எனக்கு ஒரு விளையாட்டுத் தோழியைக் கொடுக்க விரும்பினாள், அதனால் அவள் அவர்களை மலைக்கு அழைத்து வந்தாள்

80
00:07:04,600 --> 00:07:09,370
நான் நிச்சயமாக உள்ளுக்குள் நூறு மடங்கு அதிருப்தி அடைந்தேன்; நான் நீண்ட காலமாக தனிமையில் பழகினேன்

81
00:07:09,370 --> 00:07:14,240
ஒவ்வொரு நாளும் சபர் படிவங்களைப் பயிற்சி செய்தேன், வேதங்களைப் படிப்பேன் - என் திறமை அதிகமாக இல்லாவிட்டாலும்

82
00:07:14,240 --> 00:07:18,930
நான் எந்த முன்னேற்றமும் அடையவில்லை, அம்மா என்னை தனது சாகுபடியையோ அல்லது பட்டத்தையோ பெறும்படி கட்டாயப்படுத்தவில்லை

83
00:07:18,930 --> 00:07:21,120
அதனால் என் நாட்கள் கவலையுடனும், திருப்தியுடனும் கழிந்தன

84
00:07:21,120 --> 00:07:24,740
பிறகு எங்கிருந்தோ இந்த இரண்டு குறும்புகளும் வந்தன - நான் அதை எப்படி ஏற்றுக்கொள்ள முடியும்

85
00:07:24,740 --> 00:07:27,440
ஆனால் அம்மாவின் கனிவான, அன்பான வெளிப்பாட்டை ஒரு பார்வை

86
00:07:27,440 --> 00:07:31,270
அந்த இரண்டு சகோதரர்களின் பரிதாபமான கண்கள், நான் இரக்கத்திற்கு ஆளானேன்.

87
00:07:31,790 --> 00:07:37,880
பின்னர், ஹெங் மலையின் குன்றின் முன் நிற்கிறது
பழக்கமான ஜிவே அபேயை திரும்பிப் பார்த்து, கசப்பான புன்னகையுடன் அனைத்தையும் நினைவு கூர்ந்தேன்

88
00:07:37,880 --> 00:07:40,280
அப்போது நான் வாயைத் திறந்து மறுப்பதைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தால்

89
00:07:40,280 --> 00:07:44,340
அந்த இரு சகோதரர்களின் பரிதாபக் கண்களில் ஒளிந்திருந்த ஆசையை நான் பார்த்திருந்தால்

90
00:07:44,340 --> 00:07:51,080
ஒருவேளை இன்றைய மீள முடியாத நிலை வந்திருக்காது, ஒருவேளை அம்மாவும் வந்திருக்க மாட்டார்கள்...

91
00:07:51,080 --> 00:07:55,030
ஒரு இரவு வார்த்தை இல்லாமல் கழிந்தது...

92
00:07:55,030 --> 00:07:57,350
அடுத்த நாள்

93
00:07:57,710 --> 00:08:03,580
அதிகாலையில் கழுவிவிட்டு, அப்பள்ளியில் உள்ள சாகுபடி நிலத்துக்கு வந்து வழக்கம் போல் விவசாயம் செய்தேன்

94
00:08:03,580 --> 00:08:09,660
இந்த அறக்கட்டளை ஸ்தாபனம் நூறு நாள் அறக்கட்டளை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது,
ஆனால் அது நூறு நாட்களுக்குப் பிறகு முடிந்தது என்று அர்த்தமல்ல

95
00:08:09,660 --> 00:08:15,110
மாறாக, "நூறு நாட்கள்" என்பது வெறும் பேச்சின் உருவம்; உண்மையில் இது முடிக்க நீண்ட நேரம் எடுக்கும் என்று அர்த்தம்

96
00:08:15,110 --> 00:08:18,350
அஸ்திவாரம் போடுவதற்கும் கசிவை மூடுவதற்கும் சரியாக எத்தனை நாட்கள் ஆகும்

97
00:08:18,350 --> 00:08:23,870
இது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நுட்பத்துடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஒருவருக்கு ஞானமான மாஸ்டர் வழிகாட்டுதல் இருக்கிறதா, பயிற்சியின் போது ஒருவர் மூழ்கியதன் ஆழம்

98
00:08:23,870 --> 00:08:30,390
பயிற்சியில் செலவழித்த தினசரி மணிநேரங்கள், ஒவ்வொரு நபரின் உடல் நிலை மற்றும் பல காரணிகள்

99
00:08:30,390 --> 00:08:34,940
பின்பற்றுவதற்கு சீரான தரநிலை எதுவும் இல்லை, அது நிச்சயமாக விவசாயியின் அகநிலை விருப்பங்களால் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை.

100
00:08:35,760 --> 00:08:41,150
தாவோயிஸ்ட் வரிசையின் மனிதப் பிரிவின் தலைவியாக அம்மா இருந்தாலும், இறுதியில் அவர் தாயாகவே இருக்கிறார்

101
00:08:41,150 --> 00:08:46,530
ஒரு தாய் இயல்பாகவே தயவைக் காட்டுகிறார்; அவள் எனக்கு கொஞ்சம் கூடுதலான உதவியை செய்ய மாட்டாள்

102
00:08:46,530 --> 00:08:54,190
சில இரகசிய மாத்திரைகள் மற்றும் விலைமதிப்பற்ற அமுதங்கள் அபேயின் உலையில் சுத்திகரிக்கப்பட்டன
இது குறைந்த அளவிலான விவசாயிகள் தங்கள் சக்தியை அதிகரிக்கவும் தடைகளை உடைக்கவும் உதவுகிறது

103
00:08:54,190 --> 00:08:57,830
நான் ஒப்புக்கொள்ள விரும்புவதை விட அதிகமாக சாப்பிட்டேன், சாதாரணமானவர்களிடமிருந்து நல்லதைச் சொல்ல போதுமானது

104
00:08:58,460 --> 00:09:04,970
இரவின் ஆழத்தில்,
அம்மா கூட தனிப்பட்ட முறையில் தன் சக்தியை என்னுள் செலுத்தி, இந்த முதல் வாசலைக் கடக்க எனக்கு உதவினார்

105
00:09:04,970 --> 00:09:10,220
ஆயினும் எப்படியோ - என்னுடைய ஆறு புலன்கள் தூய்மையாக இல்லாத காரணத்தினாலோ அல்லது மையத்தில் பயிரிடுவதற்கு நான் தகுதியற்றவனாலோ

106
00:09:10,770 --> 00:09:16,490
சுருக்கமாகச் சொன்னால், மற்றவர்கள் நூறு நாட்கள் எடுக்கும் இடத்தில், நான் கிட்டத்தட்ட மூன்று வருடங்கள் கழித்திருக்கிறேன்.
மூன்று வருடங்களில் உடைக்க முடியாத ஒரு நல்ல மனிதனாக மாறுகிறான்

107
00:09:16,490 --> 00:09:22,000
சிறிய வேலைக்காரி லிங்கர் எப்போதும் என் முதுகுக்குப் பின்னால் என்னைக் கேலி செய்வதில் ஆச்சரியமில்லை, நான் கன்னி மட்டுமல்ல

108
00:09:22,000 --> 00:09:25,450
ஆனால் என் சாகுபடி கூட ஒரு குழந்தையைப் போன்றது.

109
00:09:25,450 --> 00:09:29,470
என் இதயம் நிச்சயமாக உணர்வுகளின் குழப்பமாக இருந்தது; என்னால் என்னையே ஆறுதல்படுத்திக்கொள்ள முடிந்தது

110
00:09:29,470 --> 00:09:35,010
எனக்கு சாகுபடியில் ஆர்வம் இல்லை என்று எனக்கு நானே சொல்லிக்கொள்கிறேன், ஏனென்றால் நான் ஒரு நல்ல கத்தியைப் பயன்படுத்துகிறேன்

111
00:09:35,010 --> 00:09:42,160
ஆனால் இது எங்கே? இது Ziwei Abbey, மற்றும் எனது தாயார் Pei Zhaoji, மனிதப் பிரிவின் தலைவரான Lady Xueji எனப் போற்றப்படுகிறார்

112
00:09:42,160 --> 00:09:45,280
தடைசெய்யப்பட்ட தாவோயிஸ்ட் மைதானத்தில் பிளேடு பயிற்சி செய்யும் அவரது மகன் எப்படி இவ்வளவு குப்பையாக இருக்க முடியும்?

113
00:09:45,280 --> 00:09:51,200
சத்தமாக சொன்னது, இது வேசிகளின் பீரோவில் உள்ள வேதங்களையும் தாவோவையும் விளக்குவது போல் அபத்தமானது

114
00:09:51,390 --> 00:09:57,190
ஹுவான் சோங்: ஓஹோ, இவர் நமது பிரிவுத் தலைவர் இளைய சகோதரர் இல்லையா? இவ்வளவு சீக்கிரம் விவசாயம் செய்ய வருகிறாரா?

115
00:09:57,190 --> 00:10:04,350
ஹுவான் சோங்: மிகவும் விடாமுயற்சியுடன் பயிரிடுதல் — எந்த நாளிலும் நீங்கள் அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தை முறியடிப்பீர்கள் போல் தெரிகிறது

116
00:10:04,350 --> 00:10:11,940
அடடா, மீண்டும் இந்த சகோதரர்கள். நான் சீக்கிரம் பயிரிட விரும்பினேன், முடிந்தவுடன் சீக்கிரம் கிளம்ப வேண்டும்

117
00:10:11,940 --> 00:10:16,110
அவர்கள் இருவரும் சுவான்சாவோ சாம்ராஜ்ஜியத்தைக் கடந்துவிட்டார்கள் என்று அம்மா நேற்று சொன்னதைக் கேட்டேன்

118
00:10:16,110 --> 00:10:21,790
இது எனது தாவோயிஸ்ட் சாதனைக்கு மேல் அவர்களை ஒரு முழு அடுக்காக வைக்கிறது.
முன்பு, அவர்கள் இருவருடனும் நான் இன்னும் சில பார்ப்களை வர்த்தகம் செய்யலாம்

119
00:10:21,790 --> 00:10:28,250
நாங்கள் சமமாக இருக்கிறோம் என்று சொல்லி, யாரும் யாரையும் இழிவாக பார்க்கவில்லை -
ஆனால் இப்போது நான் இன்னும் இந்த மோசமான அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தில் சேர்ந்து குழப்பத்தில் இருக்கிறேன்

120
00:10:28,250 --> 00:10:29,780
அவர்களுக்குப் பதில் சொல்ல எனக்கு என்ன முகம் இருக்கிறது

121
00:10:30,680 --> 00:10:36,170
ஹுவான் யூ: ரைட் ரைட், ஜூனியர் அண்ணன் மிகவும் கடினமாக உழைக்கிறார், உங்கள் சாகுபடி சற்று முன்னேறியிருக்க வேண்டும்

122
00:10:36,170 --> 00:10:41,730
ஹுவான் யூ: அதை நினைத்துப் பாருங்கள், ஷினியாங் நேற்று எங்கள் இரு சகோதரர்களையும் கைகோர்த்து வழிநடத்தினார்

123
00:10:41,730 --> 00:10:47,930
ஹுவான் யூ: எதுவாக இருந்தாலும் - ஓ, சரி, அறக்கட்டளை ஸ்தாபனம்.
இளைய சகோதரரே, நீங்கள் இப்போது எப்படி இருக்கிறீர்கள் என்று எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது

124
00:10:47,930 --> 00:10:53,800
இருவரின் தோற்றமும், அவர்களின் உடலிலிருந்து துர்நாற்றம் வீசியதையும் பார்த்து, நான் மிகவும் எரிச்சலடைந்தேன்.

125
00:10:53,800 --> 00:10:59,710
இந்த இரண்டு கூட்டாளிகளும் மூன்று ஆண்டுகளாக மலையில் இருக்கிறார்கள்,
இன்னும் அவர்கள் தனிப்பட்ட சுகாதாரத்தை கடைப்பிடிக்க தெரியாது

126
00:10:59,710 --> 00:11:04,130
முதலில் அம்மா அவர்களை சில முறை கடிந்து கொண்டாள், ஆனால் பின்னர் அப்படியே இருக்கட்டும்

127
00:11:04,130 --> 00:11:09,760
"கை-கை" பற்றி பேசுகையில், இது வேண்டுமென்றே எனக்கு ஊசி போடுவதற்காக சொல்லப்பட்டது என்று எனக்குத் தெரியும்.
என் இதயம் இன்னும் வெறுப்பால் துடித்தது

128
00:11:09,760 --> 00:11:16,440
அம்மாவின் மென்மையான, எலும்பில்லாத கைகள் கசப்பைப் பற்றிக் கொள்ளும் எண்ணம்,
ஹுவான் சோங் மற்றும் ஹுவான் யூவின் கரடுமுரடான கைகள் என் தொண்டையை புண்படுத்தியது

129
00:11:16,750 --> 00:11:24,360
ஹுவான் சோங்: ஹே ஹே, ஜூனியர் அண்ணன், அந்த மூத்த சகோதரன் உன்னைப் பிடிக்கவில்லை,
ஆனால் நீங்கள் அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தில் மூன்று ஆண்டுகளாக சிக்கிக்கொண்டீர்கள், இல்லையா?

130
00:11:24,360 --> 00:11:29,300
ஹுவான் சோங்: நாங்கள் இருவரும் அரை வருடத்திற்கு முன்புதான் சாகுபடி செய்ய ஆரம்பித்தோம்

131
00:11:29,300 --> 00:11:34,950
ஹுவான் சோங்: இந்த அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தின் சாம்ராஜ்யத்தை உடைக்க எங்களுக்கு அரை வருடத்திற்கும் குறைவாகவே ஆனது

132
00:11:34,950 --> 00:11:40,120
ஹுவான் சோங்: நாங்கள் இருவரும் எந்த முறையைப் பயன்படுத்தினோம் என்பதை நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?

133
00:11:40,120 --> 00:11:44,740
ஒரு வாய் எச்சிலை விழுங்கினேன்;
உண்மையில் என் இதயத்தில் சில எதிர்பார்ப்பு இருந்தது, ஆனால் நான் இன்னும் ஆசையை அடக்கினேன்

134
00:11:44,740 --> 00:11:50,850
அடடா, இவை இரண்டும் நிச்சயமாக நல்லதல்ல.
முன்பெல்லாம் என்னை தாமரைக்குளத்திற்கு அனுப்ப திட்டம் தீட்டியவர்கள் இருவரும்

135
00:11:50,850 --> 00:11:56,620
நான் லிங்கர் குளிப்பதற்குள் ஓடினேன்,
அம்மாவிடமிருந்து கடுமையான திட்டுதலுக்கு ஆளானார், தாவோ டி ஜிங்கை ஐம்பது முறை நகலெடுக்கச் செய்தார்

136
00:11:56,620 --> 00:12:01,820
மற்றொரு சமயம் கோவில் திருவிழாவைக் காண சந்தைக்குச் செல்லும்படி என்னைத் தூண்டினார்கள்.
ஆனால் அவர்கள் இருவரும் ஆரம்பத்தில் அபேக்கு திரும்பிச் சென்றனர்

137
00:12:01,820 --> 00:12:07,110
கண்காட்சியில் என்னைத் தனியாக விட்டுவிட்டு; நான் மீண்டும் மலையை நோக்கி விரைந்த நேரத்தில் நள்ளிரவாகிவிட்டது

138
00:12:07,110 --> 00:12:12,350
அம்மா அபே வாசல் முன் நின்று, கையில் துடைப்பம், முகம் முழுவதும் கோபம், எனக்காக வெகுநேரம் காத்திருந்தாள்.

139
00:12:12,350 --> 00:12:18,290
அந்த நேரத்தில் நான் ஒரு மாதத்திற்கு மேல் தண்டிக்கப்பட்டேன், பிளேட்டைத் தொட தடை விதிக்கப்பட்டது,
ஈட்டி அல்லது பணியாளர், மூடிய கதவுகளுக்குப் பின்னால் பயிரிடுவதற்கும், வேதங்களை ஓதுவதற்கும் மட்டுமே

140
00:12:18,290 --> 00:12:21,400
அப்போதிருந்து, பொல்லாத சூழ்ச்சிகள் நிறைந்த இந்த இரண்டு சகோதரர்களையும் நான் உண்மையிலேயே வெறுக்க ஆரம்பித்தேன்.

141
00:12:21,400 --> 00:12:26,190
இந்த நேரம் நிச்சயமாக நல்லதாக இருக்காது என்று நினைப்பது, அவற்றைப் புறக்கணிப்பது நல்லது

142
00:12:26,190 --> 00:12:31,980
ஹுவான் யூ: ஜூனியர் சகோதரரே, நீங்கள் எங்கள் இருவர் மீதும் பகை கொண்டிருப்பதாக எனக்குத் தெரியும், ஆனால் அது ஒரு தவறான புரிதல்

143
00:12:31,980 --> 00:12:36,680
ஹுவான் யூ: இந்த ஜிவே அபேயில், இப்போது நீங்கள் மட்டும்தான் அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தில் சிக்கியிருக்கிறீர்கள் — அதைப் பற்றி யோசித்துப் பாருங்கள்

144
00:12:36,680 --> 00:12:43,970
Huan Yu: நாங்கள் இருவரும் இப்போது Xuanzhao கட்டத்தில் இருக்கிறோம்; இன்னும் சில நாட்கள் கொடுங்கள், நாங்கள் மற்றொரு படி முன்னேறலாம்

145
00:12:43,970 --> 00:12:50,280
ஹுவான் யூ: அதற்குள், நீங்கள் இன்னும் இப்படியே பயிரிட்டுக் கொண்டிருந்தால்... ஷினியாங்கை மேலும் ஏமாற்றிவிடுவீர்கள் என்று நான் பயப்படுகிறேன்

146
00:12:50,280 --> 00:12:56,000
அம்மா ஏமாற்றமடைவார்... இதைக் கேட்டதும், என் இதயத்தில் ஏதோ ஒரு முடிச்சு ஆழமாகத் தொட்டது போலிருந்தது

147
00:12:56,000 --> 00:13:00,340
நிச்சயமாக நான் அம்மாவை ஏமாற்ற விரும்பவில்லை… ஆனால் நான் எவ்வளவு கடினமாக முயற்சித்தாலும் பரவாயில்லை

148
00:13:00,340 --> 00:13:02,920
இந்த சபிக்கப்பட்ட அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தை என்னால் உடைக்க முடியாது

149
00:13:02,920 --> 00:13:06,640
நேற்று அம்மாவும் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே லூஜிங்கிற்குப் புறப்பட இருப்பதாகக் கூறினார்

150
00:13:06,640 --> 00:13:12,360
கிராண்ட் நூறு பள்ளிகளின் பட்டமளிப்பு விழா, மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நடைபெறும்.
அனைத்து பெரிய பள்ளிகளின் பெரியவர்கள், பிரிவு தலைவர்கள் மற்றும் உயரடுக்கு விவசாயிகளை சேகரிக்கிறது

151
00:13:12,360 --> 00:13:17,180
கிரேட் கின் சொர்க்கத்தின் மகனுக்கான வேதவசனங்களை விளக்க லுயோஜிங்கிற்கு ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு வருடத்திற்கு மேல் எடுக்கும்

152
00:13:17,180 --> 00:13:20,550
அவள் கிளம்பும் முன் நான் இந்த தடையை உடைக்க வேண்டும்

153
00:13:20,550 --> 00:13:24,140
அம்மாவின் வார்த்தைகளில் உள்ள ஆழமான அர்த்தம் என்னவென்றால், தாவோவைப் பிரசங்கிக்க என்னை லுயோஜிங்கிற்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறார்

154
00:13:24,140 --> 00:13:30,480
மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவள் ஒரு முறை என் மூத்த சகோதரனை அழைத்துச் சென்றாள்.
Zou Anren; கிரேட் கின் பேரரசரால் அவர் விரும்பப்பட்டார்

155
00:13:30,480 --> 00:13:33,860
ஒரு அதிகாரியாக நீதிமன்றத்தில் வைக்கப்பட்டார், மேலும் அவர் ஒரு ஏகாதிபத்திய மருமகனாக கூட ஆனார் என்று கேள்விப்பட்டேன்

156
00:13:33,860 --> 00:13:40,950
அவரைப் பிரிந்து செல்வதில் வெறுப்பு இருந்தாலும், அம்மா மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்;
உலகத்துடன் ஈடுபட என்னையும் வளர்க்க அவள் நம்புகிறாள் - ஆனால் ஐயோ, நான்…

157
00:13:40,950 --> 00:13:45,520
ஹான் குய்: அப்படியானால்... மூத்த சகோதரருக்கு என்ன சிறந்த முறை இருக்கும் என்று எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

158
00:13:45,520 --> 00:13:51,090
ஹுவான் சோங்: இளைய சகோதரரே, நான் முன்பு கூறியது போல் - அது கைகோர்த்து இருக்க வேண்டும்

159
00:13:51,090 --> 00:13:54,910
ஹான் குய்: ஆமா? என்ன கைகோர்த்து?

160
00:13:54,910 --> 00:14:01,030
நுட்பம் எனக்குக் கடத்தப்படுவதற்கு அவனுடைய கரடுமுரடான கையை நானே பிடித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லாதே?

161
00:14:01,030 --> 00:14:08,640
ஹுவான் யூ: நிச்சயமாக நாங்கள் இருவரும் சகோதரர்கள், அப்பட்டமான நிர்வாணமாக, ஷினியாங்கின் மென்மையான சிறிய கைகளைப் பற்றிக் கொள்கிறோம்

162
00:14:08,640 --> 00:14:14,780
ஹுவான் யூ: மற்றும் ஷினியாங் டாவோயிஸ்ட் கலைகளை எங்கள் இருவருக்கும் ஒன்றாகக் கற்பிக்கிறார்

163
00:14:14,780 --> 00:14:17,680
ஹான் குய்: ஃபக் யூ! நீங்கள் மரணத்தை விரும்புகிறீர்கள்!

164
00:14:18,360 --> 00:14:24,070
ஹான் குய்: நான் உங்கள் இருவரையும் வளர்க்காமல் இருக்கலாம், ஆனால் எனக்கு கொஞ்சம் முஷ்டி மற்றும் உதை தெரியும்

165
00:14:24,070 --> 00:14:28,110
ஹான் குய்: இன்று நான் உங்களுக்கு இருவரையும் சரியான முறையில் அடிப்பதைப் பாருங்கள்

166
00:14:28,110 --> 00:14:32,740
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங்! ஷினியாங், எங்களை சீக்கிரம் காப்பாற்று!

167
00:14:34,510 --> 00:14:39,660
Pei Zhaoji: Qi'er, நீங்கள் எப்படி முரட்டுத்தனமாக இருக்கிறீர்கள்! உடனே கீழே நில்லுங்கள்!

168
00:14:39,660 --> 00:14:47,790
ஹுவான் யூ: ஷி... நியாங், ஷினியாங்... இளைய சகோதரர் வன்முறையில் ஈடுபடுகிறார்... பூ ஹூ ஹூ...

169
00:14:47,800 --> 00:14:52,440
ஹான் குய்: நான்... அம்மா, அது அவன்தான்...

170
00:14:52,810 --> 00:15:00,160
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங்… மிமீ-மிமீ…
நாங்கள் இருவரும் இளைய சகோதரரிடம் அவரது சாகுபடி சமீபத்தில் எப்படி இருக்கிறது என்று மட்டுமே கேட்டோம்.

171
00:15:00,160 --> 00:15:09,170
ஹுவான் சோங்: … ஆனால் இளைய சகோதரர் கோபத்தில் பறந்தார், நாங்கள் இருவரும் ஏன் கேலி செய்கிறோம் என்று கோரினார்… அவரை கேலி செய்தார்…

172
00:15:09,370 --> 00:15:17,490
ஹுவான் யூ: சரி... சரி... நாங்கள் இருவரும் அறக்கட்டளையை முறியடித்தோம்
ஸ்தாபனம் மற்றும் இளைய சகோதரருடன் சில அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினேன்…

173
00:15:17,580 --> 00:15:25,400
ஹுவான் யூ: ஆனால் ஜூனியர் அண்ணன், ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல், எங்கள் இருவருக்கும் எதிராக கைகளை உயர்த்தினார்.

174
00:15:25,400 --> 00:15:33,060
ஹுவான் யூ: ஷினியாங் ~ நீங்கள் எங்கள் பக்கம் இருக்க வேண்டும்…

175
00:15:33,060 --> 00:15:38,660
ஹான் குய்: நான் முற்றிலும் கோபமாக இருக்கிறேன்!!! உன் உயிரைக் கொடு!

176
00:15:38,660 --> 00:15:45,830
Pei Zhaoji: நீங்கள்... Qi'er... நீங்கள் இன்னும் என்ன செய்ய விரும்புகிறீர்கள்!

177
00:15:45,830 --> 00:15:50,820
ஹுவான் யூ (ஹுவான் சோங்): ஹே ஹெஹ்…

178
00:15:50,820 --> 00:15:56,880
ஹான் குய்: நீங்கள் இரண்டு பாஸ்டர்ட்ஸ்! நான் உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன்!

179
00:15:56,880 --> 00:15:59,480
(ஸ்மாக்!!!)

180
00:15:59,480 --> 00:16:06,450
ஹான் குய்: மோ... அம்மா... நீ அடித்தாய்... என்னை அடித்தாய்?

181
00:16:06,450 --> 00:16:12,810
Pei Zhaoji: Qi'er... நீங்கள் என்னை மிகவும் ஏமாற்றிவிட்டீர்கள்...

182
00:16:12,860 --> 00:16:18,610
ஹான் குய்: அம்மா... நான்...

183
00:16:18,840 --> 00:16:26,080
Pei Zhaoji: நீங்கள் இருவரும் என்னுடன் வாருங்கள், உங்களைக் கட்டுப்போடலாம்

184
00:16:26,080 --> 00:16:29,900
ஹான் குய்: அம்மா…

185
00:16:29,900 --> 00:16:35,220
பெய் ஜாவோஜி: ஹா...

186
00:16:35,940 --> 00:16:42,210
ஹுவான் சோங்: இளைய சகோதரரே, இப்படிப்பட்ட கோபத்தில் என்ன பயன்

187
00:16:42,210 --> 00:16:50,080
ஹுவான் சோங்: நாங்கள் சகோதரர்கள் உங்களுடன் வேடிக்கையாக இருந்தோம், நீங்கள் உண்மையில் எங்களை உயிருடன் சாப்பிடுவீர்களா?

188
00:16:50,080 --> 00:16:58,320
ஹுவான் சோங்: பாருங்கள், உங்கள் முகத்தில் இவ்வளவு பெரிய அறைதல் - உங்கள் முகத்தை வெளியே எப்படிக் காட்டப் போகிறீர்கள்

189
00:16:58,320 --> 00:17:04,430
ஹான் குய்: இரண்டு நாய்களே, நீங்கள் என்ன சதி செய்கிறீர்கள்!

190
00:17:04,460 --> 00:17:10,700
என் முகத்தில் எரியும், எரியும் உணர்வை உணர்ந்தேன்; அந்த வலி என் முகத்தில் இல்லை, என் இதயத்தில் இருந்தது

191
00:17:10,700 --> 00:17:15,290
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அம்மா கவலைப்பட்ட இடத்தில் - குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து இன்றுவரை அவள் என்னைத் தாக்கியதில்லை

192
00:17:15,290 --> 00:17:19,420
என் தவறு எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், அது வேத வசனங்களை நகலெடுத்து விளையாடுவதைத் தவிர வேறில்லை

193
00:17:19,420 --> 00:17:24,510
இந்த நேரத்தில் அவள் இந்த இரண்டு சிறிய பாஸ்டர்ட்களுக்கு முன்பாக என்னை அறைந்தாள் -
ஏனெனில் இந்த இரண்டு கூட்டாளிகளும் தங்கள் தந்திரங்களுக்கு ஏற்ப இருந்தனர்

194
00:17:24,510 --> 00:17:30,080
ஹுவான் யூ: இதை மிகக் கடுமையாகச் சொல்லாதீர்கள், நாம் அனைவரும் ஒரு தலைவரின் கீழ் இருக்கிறோம்

195
00:17:30,080 --> 00:17:36,340
ஹுவான் யூ: எங்கள் இருவரின் உயிர்கள் ஷினியாங்கால் காப்பாற்றப்பட்டன - எந்த வக்கிர எண்ணங்களையும் நாம் எவ்வாறு அடைக்க முடியும்

196
00:17:36,340 --> 00:17:44,540
ஹுவான் யூ: இன்னும், இப்போதுதான் நீங்கள் நிச்சயமாக உங்கள் தாயின் நீண்ட கால்களை உற்றுப் பார்த்தீர்கள்.
tsk tsk — அவை நீண்ட மற்றும் நியாயமானவை அல்லவா

197
00:17:44,540 --> 00:17:49,780
ஹான் குய்: ஹ்ம்ம், நீங்கள் இருவரும் இனிமேல் உங்களைக் கவனித்துக் கொள்வது நல்லது!

198
00:17:49,780 --> 00:17:57,340
ஹுவான் சோங் (குறைந்த குரலில்): இந்த முட்டாள் பையனுக்கு இன்னும் தன் தாயின் உடல் எவ்வளவு மென்மையாகவும், மென்மையாகவும் இருக்கிறது என்று தெரியவில்லை

199
00:17:57,340 --> 00:18:03,280
ஹுவான் யூ (குறைந்த குரலில்): ஹே ஹே, ஷினியாங்கின் சிறிய முக்கோண உள்ளாடைகள் — உண்மையில் ஏதோ

200
00:18:03,280 --> 00:18:09,100
ஹுவான் யூ (குறைந்த குரலில்): அந்த பெரிய கொழுத்த உருண்டை கழுதை, அதுவும் அந்த குட்டி குட்டி...

201
00:18:12,830 --> 00:18:15,170
நான் என் அறைக்குத் திரும்பியபோது என் தலை மயக்கத்தில் இருந்தது

202
00:18:15,170 --> 00:18:20,470
வழியில் நான் கூட தண்ணீர் கொதிக்க போகிறது Ling'er ஓடி; நான் கலங்கி நின்றதை லிங்கர் கவனிக்கவில்லை

203
00:18:20,470 --> 00:18:24,840
ஏனென்றால் அவள் வெந்நீர் தொட்டியை சுமந்து கொண்டு, அதிருப்தியில் மூச்சுத் திணறி விட்டுச் சென்றாள்

204
00:18:24,840 --> 00:18:28,530
அந்த நேரத்தில் என் மனம் குழப்பமாக இருந்தது, அவள் என்ன சொன்னாலும் நான் காதில் வாங்கவில்லை

205
00:18:28,530 --> 00:18:33,950
மீண்டும் என் அறையில், அப்பா விட்டுச் சென்ற பொக்கிஷமான பட்டாக்கத்தியை எடுத்து, வாழ்க்கையில் அப்பா அணிந்திருந்த கத்தியை அடித்தேன்.

206
00:18:33,950 --> 00:18:39,290
இது அம்மா எனக்கு அப்போது கொடுத்தது; இந்த உலகில் தந்தையின் எஞ்சியிருக்கும் ஒரே அடையாளம் இது என்று அவள் என்னிடம் சொன்னாள்

207
00:18:39,290 --> 00:18:45,690
ஹூ மக்களின் குழப்பமான கத்திகளின் கீழ் தந்தை இறந்தார், அவரது சடலம் முழுமையாக வைக்கப்படவில்லை;
இயற்கையாகவே இந்த சப்பர் என் மிகவும் பொக்கிஷமான பொருளாக மாறியது

208
00:18:45,690 --> 00:18:50,280
ஹான் கி: ஹா, அப்பா, நான் எப்படிப்பட்ட மனிதனாக மாறுவேன்?

209
00:18:51,010 --> 00:18:56,320
ஹா, எதுவாக இருந்தாலும், என் தவறை அம்மாவிடம் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும், அது என் தவறில்லை என்றாலும்

210
00:18:56,320 --> 00:18:59,920
ஆனால் என் வெறித்தனமான நடத்தை அம்மாவின் இதயத்தை குளிர்விக்க போதுமானதாக இருந்தது

211
00:18:59,920 --> 00:19:05,180
ஒரு பண்பாளர் அமைதியாகவும், சமமான மனநிலையுடனும் இருக்க வேண்டும், வெளிப்புற கவனச்சிதறல்களால் தொந்தரவு செய்யாமல் இருக்க வேண்டும், ஆனால் நான் மிகவும் எளிதில் கோபப்படுகிறேன்

212
00:19:05,480 --> 00:19:07,980
என் சாகுபடி வளரவில்லை என்பது மட்டுமல்ல, என் கோபத்தைக் கூட என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை

213
00:19:07,980 --> 00:19:14,580
அந்த இரண்டு கூட்டாளிகளும் என்னை முட்டாளாக்க விரும்பினர்; என் இதயத்தில் நான் ஹுவான் சகோதரர்களை மிகவும் வெறுக்கிறேன்

214
00:19:14,580 --> 00:19:17,750
இருவரும் எவ்வளவு வேகமாக சாகுபடியில் வளர்ந்திருக்கிறார்கள் என்பதையும் நான் ரகசியமாக ரசிக்கிறேன்

215
00:19:17,750 --> 00:19:22,440
அரை வருடத்தில் நூறு நாள் அறக்கட்டளையை நிறைவு செய்தல் -
அப்போது அம்மா சொன்னது சரியாக இருக்க முடியுமா?

216
00:19:22,440 --> 00:19:26,190
இந்த இருவரும் உண்மையிலேயே ஆன்மீக வேர்களைக் கொண்டுள்ளனர் மற்றும் கிரேட் டாவோவைப் புரிந்து கொள்ள முடியுமா?

217
00:19:26,430 --> 00:19:32,830
ஹா, முதல் விஷயம் நாளை நான் அம்மாவிடம் மன்னிப்புக் கேட்கிறேன்; நான் கொஞ்சம் சூடாக இருந்தாலும்

218
00:19:32,830 --> 00:19:36,330
நான் ஒரு விஷயத்தின் சரி மற்றும் தவறு செய்தவுடன், நான் அதை விட்டுவிடுகிறேன்

219
00:19:36,330 --> 00:19:40,600
பகலில் என் எண்ணங்கள் குழப்பத்தில் இருந்ததால், இரவில் கனவுகள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வந்தன

220
00:19:40,600 --> 00:19:46,170
பனி இறகுகள் மற்றும் கழுத்து கொண்ட ஒரு வெள்ளை அன்னத்தை நான் மங்கலாக கனவு கண்டேன், இரண்டு தேரைகளால் ஏரியில் கடித்து இறந்தேன்

221
00:19:46,170 --> 00:19:53,810
இரண்டு அசிங்கமான தேரைகள் தங்கள் அசுத்தமான மாவுகளைத் திறந்து, அன்னத்தின் உடலை ஏற்றி, அதன் மெல்லிய கழுத்தில் பலமாக இறுகப் பிடித்தன.

222
00:19:53,810 --> 00:20:00,950
அன்னம் தன் பனி வெள்ளை இறகுகளை தன் முழு பலத்துடன் அடித்து நொறுக்கியது.
ஆனால் மற்ற தேரை தன் உடம்பில் ஏற்றுவதை தாங்க முடியவில்லை

223
00:20:00,950 --> 00:20:08,190
இறுதியில், துக்கமான அழுகையுடன், அது தேரைகளுக்கு அடியில் சரிந்தது, மேலும் இரண்டு மிருகங்களும் உன்னதமான அன்னத்தை விருந்து செய்தன.

224
00:20:08,190 --> 00:20:12,040
நான் அந்த அன்னத்தை காப்பாற்ற விரும்பினேன், ஆனால் என்னால் நகர முடியவில்லை

225
00:20:12,040 --> 00:20:15,400
என் தலையைத் தாழ்த்திப் பார்த்தேன், நான் உண்மையில் இன்னும் ஒரு குழந்தையாக இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தேன்

226
00:20:15,400 --> 00:20:21,140
அந்த இரண்டு மிருகங்களும் இன்னும் அழும் வெள்ளை அன்னத்தை விழுங்குவதைப் பார்த்து, கூட்டில் பதுங்கிக் கொள்ள மட்டுமே முடிந்தது.

227
00:20:22,290 --> 00:20:27,110
முதுகு வலியுடன் காலையில் எழுந்தது, நேற்றிரவு அந்த விசித்திரமான கனவின் காரணமாக இருக்கலாம்

228
00:20:27,110 --> 00:20:33,960
ஆனால் இன்று அம்மாவிடம் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும் என்று நினைத்து,
நான் இன்னும் சுத்தமாக துவைத்து, புதிய ஆடைகளை மாற்றிக்கொண்டு, அம்மாவின் அறைக்கு சென்றேன்

229
00:20:34,380 --> 00:20:40,530
லிங்கர்: இது யங் மாஸ்டர் ஹான் இல்லையா? என்ன, செக்ட் மாஸ்டரை ஏலம் எடுக்க வாருங்கள் காலை வணக்கம்?

230
00:20:40,530 --> 00:20:45,720
ஹான் குய்: ஒதுங்கிவிடுங்கள், இன்று உங்களுடன் சண்டையிட எனக்கு நேரமில்லை

231
00:20:45,720 --> 00:20:49,740
இன்று நான் அவளுடன் தொந்தரவு செய்ய முடியவில்லை; இந்த சிறுமி எப்போதும் என்னுடன் முரண்படுகிறாள்

232
00:20:49,740 --> 00:20:56,180
கடைசியில் அவள் குளிப்பதை தற்செயலாக பார்த்தேன், பைத்தியம் பிடித்த நாய் போல் கடித்துக் கொண்டு துரத்தினாள்.

233
00:20:56,180 --> 00:21:00,500
லிங்கர்: செக்ட் மாஸ்டர் பிஸியாக இருக்கிறார், அவர் உங்களைப் பார்க்க நேரமில்லை

234
00:21:00,500 --> 00:21:03,940
ஹான் குய்: ஹ்ம்ப்! ஒதுங்கி போ, நான் உன்னை நம்பவில்லை

235
00:21:03,940 --> 00:21:07,620
Ling'er: Tch, அதை நம்புங்கள் அல்லது இல்லை, நீங்களே பொருத்துங்கள்

236
00:21:09,670 --> 00:21:16,430
???: ம்ம்ம்... மெதுவாக... வேண்டாம்... மெதுவாக...

237
00:21:16,430 --> 00:21:24,550
ஹான் குய்: (??? அது என்ன சத்தம்? அம்மாவின் அறையில் இருந்து ஏன் இப்படி ஒரு விசித்திரமான சத்தம் வருகிறது)

238
00:21:24,550 --> 00:21:32,530
ஹான் குய்: (நான் இன்னும் விழிக்கவில்லை என்று சொல்லாதே? அதுவும் அம்மாவின் குரலாக இல்லை)

239
00:21:32,560 --> 00:21:40,680
ஹான் குய்: (மேலும் இந்தக் குரல் துக்கத்தின் குறிப்பைக் கொண்டுள்ளது? அங்கு என்ன நடக்கிறது?)

240
00:21:40,680 --> 00:21:45,590
ஹான் குய்: (விசித்திரம், நான் நெருங்கி வந்து கேட்கிறேன்...)

241
00:21:47,020 --> 00:21:54,110
Pei Zhaoji: நீங்கள்... வேண்டாம்... இது எப்படி... தடித்த...

242
00:21:54,110 --> 00:22:02,170
என் தலை சலசலத்தது, என் கால்கள் உண்மையில் கொஞ்சம் நடுங்கியது, ஏனென்றால் இந்த குரல் அம்மாவின் சொந்த குரல்

243
00:22:02,170 --> 00:22:10,110
முன்பு, அம்மாவால் இவ்வளவு மென்மையான, மென்மையான ஒலியை எழுப்ப முடியாது என்று நினைத்தேன்

244
00:22:10,110 --> 00:22:17,930
ஆனால் இந்தக் குரல் உண்மையிலேயே தாயின் தனித்தன்மை வாய்ந்தது - பதினெட்டு வருடங்களாக நான் அதைக் கேட்டேன், அதை நான் எப்படி தவறாகப் புரிந்துகொள்வது

245
00:22:17,930 --> 00:22:24,100
அம்மா என்று சொல்லாதே...

246
00:22:24,100 --> 00:22:31,890
என் மனம் வெறுமையாய்ப் போனது; நான் இன்னும் கன்னியாக இருந்தாலும்

247
00:22:31,890 --> 00:22:42,530
அபத்தமான கதைகளுக்கு பஞ்சமில்லை
மலையின் கீழே உள்ள உணவகத்தில் - அம்மா ஒரு காலி அறையை இவ்வளவு நேரம் வைத்திருந்தார்

248
00:22:42,530 --> 00:22:49,200
அவளுக்கு ஒரு பெண்ணின் தேவைகள் இருப்பது தவிர்க்க முடியாதது...

249
00:22:49,200 --> 00:22:57,590
ஆனால் அம்மா தன்னைத்தானே மகிழ்வித்துக் கொள்வாள் என்று நினைத்த அந்த நொடியில் நான் மேலும் உற்சாகமடைந்தேன்

250
00:22:57,590 --> 00:23:08,100
ஆம், நான் ஒரு முறை பார்க்கிறேன், ஒரு பார்வை போதும்... ஹி ஹி ஹி...

251
00:23:19,230 --> 00:23:22,660
ஹான் குய்: (அட!)

252
00:23:22,930 --> 00:23:26,370
ஹான் குய்: (அடடா! இது யாருடைய தேய்ந்து போன துணி ஷூ!)

253
00:23:26,370 --> 00:23:30,020
ஹான் குய்: (நன்றாக இல்லை, இந்த இடம் தங்குவதற்கு பாதுகாப்பானது அல்ல)

254
00:23:30,250 --> 00:23:38,030
ஹான் குய்: ப்யூ... ப்யூ... ப்யூ (அடடா, என்னைக் கொன்றுவிடுவேன் என்று பயமுறுத்தினேன், நான் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை என்று நம்புகிறேன்)

255
00:24:01,440 --> 00:24:08,570
ஹான் குய்: ப்யூ... ஃப்யூ... ஃப்யூ (நல்ல விஷயம் நான் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை)

256
00:24:08,570 --> 00:24:16,340
ஹான் குய்: (அம்மாவுக்குத் தெரிந்தால், நான் அவளை மகிழ்விப்பதற்காக உளவு பார்த்தேன், அது ஒரு அறையாக இருக்காது)

257
00:24:16,340 --> 00:24:25,250
ஹான் குய்: (ஆனால் அம்மாவுக்கு கொஞ்சம் பதற்றம் இருக்கிறது, உண்மையில் பட்டப்பகலில் இவ்வளவு வெட்கக்கேடான காரியத்தைச் செய்யத் துணிந்திருக்கிறாள்)

258
00:24:25,250 --> 00:24:31,620
ஹான் குய்: (லேடி க்ஸூஜியும் கூட, ஆவியை துண்டிக்கும் நிலைக்குச் செல்வதாகத் தெரிகிறது)

259
00:24:31,620 --> 00:24:39,760
ஹான் குய்: (இறுதியில் இன்னும் மனிதனின் உணர்வுகள் மற்றும் உடல் தேவைகள் உள்ளன)

260
00:24:40,690 --> 00:24:44,910
ஹான் குய்: (ஆனால்... இப்போதுதான்...)

261
00:24:45,260 --> 00:24:51,320
ஹான் குய்: (அம்மாவுக்குப் பின்னால் யாரோ இருப்பது போல் உணர்ந்தேன்...)

262
00:24:51,320 --> 00:24:57,370
ஹான் குய்: (அறையில் ஒரு மனிதன் இருக்கிறாரா?)

263
00:24:57,490 --> 00:25:04,540
ஹான் குய்: (இந்த மலையில் ஐந்து பேர் மட்டுமே உள்ளனர்; ஹுவான் சகோதரர்களைத் தவிர, நான் மட்டுமே மற்ற மனிதன்)

264
00:25:04,540 --> 00:25:08,430
ஹான் குய்: (அது அம்மாவாக இருக்க முடியாது மற்றும்…)

265
00:25:08,430 --> 00:25:12,600
ஹான் குய்: (இன்னொரு முறை பார்க்கிறேன்...)

266
00:25:24,560 --> 00:25:28,650
ஹான் குய்: (ஹ்ம்? ஒரு சீலிங் தடை உருவாக்கம்?)

267
00:25:28,650 --> 00:25:36,820
ஹான் குய்: (இது தாவோயிஸ்ட் உயர்நிலைக் கலைகளில் ஒன்றாகும், பொதுவாக ஒதுங்கிய சாகுபடியின் போது மட்டுமே போடப்படுகிறது)

268
00:25:36,820 --> 00:25:39,890
ஹான் குய்: (வெளியில் தொந்தரவுகளைத் தடுக்கப் பயன்படுகிறது)

269
00:25:39,890 --> 00:25:48,180
ஹான் குய்: (ஆனால் அம்மா ஏன் இப்படி ஒரு தடை செய்யப்பட்ட கலையை தன் அறைக்கு வெளியே போட வேண்டும்? பூமியில் அவள் என்ன செய்கிறாள்)

270
00:25:48,180 --> 00:25:55,320
ஹான் குய்: (நேற்று நான் அவளைக் கோபப்படுத்தியதால் தனிமையில் செல்ல விரும்பினேன் என்று சொல்லாதே?)

271
00:25:55,320 --> 00:26:01,910
ஹான் குய்: (ஹா, கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை - ஒரு பெண்ணின் இதயம் கடலின் அடிப்பகுதியில் உள்ள ஊசி)

272
00:26:01,910 --> 00:26:09,860
ஹான் குய்: (திரும்பிச் சென்று ஒழுங்காகப் பயிரிடுவது சிறந்தது, அன்னையின் தனிமை முடிந்ததும் அவளைத் தேடி வாருங்கள்)

273
00:26:11,230 --> 00:26:16,780
லிங்கர்: ஓ? இளம் மாஸ்டர் ஹான், ஏன் மகிழ்ச்சியற்ற முகம்

274
00:26:16,780 --> 00:26:22,490
லிங்கர்: நீங்கள் வெளியே வந்து, செக்ட் மாஸ்டரைப் பார்க்காமல் இருக்க முடியுமா? ஹி ஹி

275
00:26:22,490 --> 00:26:29,740
ஹான் குய்: ஹ்ம்ப்! உங்கள் வணிகம் எதுவும் இல்லை! உங்கள் சொந்த விவகாரங்களில் நீங்கள் கவனம் செலுத்துவது நல்லது

276
00:26:29,740 --> 00:26:35,170
ஹான் குய்: நீங்கள் மீண்டும் பிரிவினரால் தண்டிக்கப்படாமல் கவனமாக இருங்கள்!

277
00:26:35,170 --> 00:26:39,050
லிங்கருடன் அம்மாவுக்கு அடிக்கடி பிரச்சனைகள் இருப்பது எனக்குத் தெரியும்

278
00:26:39,050 --> 00:26:45,210
லிங்கர் முதலில் மூத்த மகள்
கீழுள்ள ஊரில் உள்ள செல்வம் நிறைந்த யாவ் வணிகக் குடும்பத்தின்; யாவ் குடும்பம் பின்னர் கடினமான காலங்களில் விழுந்தது

279
00:26:45,210 --> 00:26:49,690
ஏழு வயதில், லிங்கர் அருகிலுள்ள மலையில் கொள்ளையர்களுக்கு விற்கப்பட்டார்

280
00:26:49,690 --> 00:26:56,270
மவுண்ட் ஹெங் மாகாணத்தின் அதிகாரிகளுக்கு அந்த கும்பலை அழிக்க உதவியது மற்றும் லிங்கரின் உயிரைக் காப்பாற்றியது அம்மாதான்.

281
00:26:56,270 --> 00:26:59,120
அவளை தனது தனிப்பட்ட பணிப்பெண்ணாக எடுத்துக்கொள்வது

282
00:26:59,120 --> 00:27:06,570
ஆனால் இந்த யாவ் லிங்கர் ஒரு விருப்பமான இயல்புடையவர்; அவள் பொதுவாக அனைத்து இனிமையாகவும் அமைதியாகவும் நடந்துகொள்கிறாள்

283
00:27:06,570 --> 00:27:13,550
திரைக்குப் பின்னால் அம்மாவுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும் என்ற மனக்கசப்பால் அவள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை அம்மாவை சபிப்பதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்

284
00:27:13,550 --> 00:27:16,870
அவளது மோசமான பின்னணியில் பரிதாபப்பட்டு, நான் அவளிடம் புகாரளிக்க விரும்பவில்லை

285
00:27:16,870 --> 00:27:22,340
அவள் இப்போது மிகவும் வெட்கப்படுவாள் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை, அவள் என் மீது கோபத்தை வெளிப்படுத்தினாள்

286
00:27:22,340 --> 00:27:26,520
லிங்கர்: ஹி ஹி, எனக்கு சமீபகாலமாக எந்த தண்டனையும் கிடைக்கவில்லை

287
00:27:26,520 --> 00:27:32,290
லிங்கர்: அதேசமயம் நேற்று ஒருவர் செக்ட் மேஸ்டரை அறைந்தார் ~ ஹி ஹி

288
00:27:32,290 --> 00:27:36,950
ஹான் குய்: நீ!!! அதை மறந்துவிடு, நான் உன்னுடன் வாதிட மாட்டேன்

289
00:27:36,950 --> 00:27:39,970
ஹான் குய்: செக்ட் மாஸ்டர் ஏன் அமைக்கப்பட்டது தெரியுமா…

290
00:27:40,320 --> 00:27:47,720
லிங்கர்: ஐயா ஐயா, உங்களை ஏமாற்ற நேரமில்லை, நான் செக்ட் மாஸ்டருடன் வியாபாரம் செய்கிறேன்

291
00:27:47,720 --> 00:27:52,310
ஹான் குய்: என்ன ஆச்சு! இது சீலிங் தடுப்பு உருவாக்கம் அல்லவா? லிங்கர் ஏன் உள்ளே செல்ல முடியும்?

292
00:27:52,310 --> 00:27:58,360
ஹான் குய்: நான் ஏன் உள்ளே வர முடியாது? அம்மா இன்னும் என் மீது கோபப்படவில்லை

293
00:27:58,830 --> 00:28:06,070
ஹான் குய்: அம்மா, இது கியர், நான் உன்னைப் பார்க்க வந்தேன்!

294
00:28:06,070 --> 00:28:12,530
ஹான் குய்: அம்மா, நான் மன்னிப்பு கேட்கவும் என் தவறை ஒப்புக்கொள்ளவும் வந்துள்ளேன்!

295
00:28:12,640 --> 00:28:18,780
………………………………

296
00:28:18,780 --> 00:28:25,240
ஹா! நான் முழு உலகத்தால் கைவிடப்பட்டதாக உணர்கிறேன்

297
00:28:28,040 --> 00:28:31,990
அதன் பிறகு மூன்று நாட்கள் முழுவதும் அம்மாவைப் பார்க்கவே இல்லை

298
00:28:31,990 --> 00:28:39,080
இதற்கிடையில், நான் தாவோயிஸ்ட் கிளாசிக் பாடல்களை அலட்சியமாக விட்டுவிட்டு பயிரிட முடிந்தது, ஆனால் என் இதயம் மிகவும் குழப்பமாக இருந்தது.

299
00:28:39,080 --> 00:28:41,720
என்னால் ஒருபோதும் அமைதியாக இருக்க முடியாது

300
00:28:41,720 --> 00:28:46,100
இறுதியில் நான் வெட்கமின்றி லிங்கரைத் தேடினேன்

301
00:28:47,920 --> 00:28:54,240
லிங்கர்: என்னுடன் உனக்கு என்ன வேண்டும்! இளம் மாஸ்டர் ஹான், நான் மிகவும் பிஸியாக இருக்கிறேன்

302
00:28:54,240 --> 00:29:01,250
ஹான் குய்: உம், லிங்கர், நான் கேட்க விரும்பினேன், ஏன் செக்ட் மாஸ்டர் ஒரு தடையை அமைத்தார்

303
00:29:01,250 --> 00:29:06,470
ஹான் குய்: எப்படி இருக்கிறது நான் ஒரு செய்தி கூட கேட்கவில்லை

304
00:29:06,470 --> 00:29:13,460
லிங்கர்: ஓ-ஹோ-ஹோ, செக்ட் மாஸ்டரின் வணிகத்திற்கு இப்போது உங்கள் அனுமதி தேவையா?

305
00:29:13,460 --> 00:29:20,960
ஹான் குய்: லிங்கர், என்னிடம் சொல்லுங்கள், செக்ட் மாஸ்டர் எனக்குக் கொடுத்த ஒஸ்மந்தஸ் ஸ்னோ கிளவுட் கேக்கை நான் உங்களுக்குத் தருகிறேன்

306
00:29:20,960 --> 00:29:28,420
லிங்கர்: ஹே ஹே, செக்ட் மாஸ்டர் சொன்னார்
அவள் வெளியே வருவதற்கு அரை மாதத்திற்கு முன்பு, சிறிது நேரம் குணமடைய தனிமையில் செல்ல வேண்டும்

307
00:29:28,490 --> 00:29:33,170
ஹான் குய்: அப்படியானால் நீங்கள் ஏன் செக்ட் மாஸ்டர் அறையிலிருந்து சுதந்திரமாக வந்து போகலாம்?

308
00:29:33,170 --> 00:29:37,440
லிங்கர்: நான் இயல்பாகவே செக்ட் மாஸ்டரின் அன்றாடத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்…

309
00:29:37,440 --> 00:29:43,480
ஹான் குய்: அதுவும் உண்மைதான்... யோசித்துப் பாருங்கள், நான் இரண்டு ஹுவான் சகோதரர்களையும் சமீபத்தில் பார்க்கவில்லை.

310
00:29:43,480 --> 00:29:49,000
ஹான் குய்: லிங்கர், நீங்கள் அவர்கள் இருவரையும் பார்த்தீர்களா?

311
00:29:49,000 --> 00:29:57,790
லிங்கர்: இருமல்... ம்ம்,
அந்த இரண்டும்... நிச்சயமாக பிரிவின் தலைவரின் பக்கம், தனிமையில் சென்று சேர்ந்து வளர்த்து வருகிறோம்~

312
00:29:57,790 --> 00:30:05,070
ஹான் குய் (கோபத்துடன்): அந்த இருவரும் எப்படி அம்மாவின் அனுமதியைப் பெற முடியும்!

313
00:30:05,070 --> 00:30:08,620
லிங்கர்: … இருமல்… உங்கள் திறமை மிகவும் மோசமாக இருப்பதால் தான்

314
00:30:08,620 --> 00:30:12,900
Ling'er: அவர்கள் இருவரும் குய்யில் எசென்ஸைச் சுத்திகரிக்கும் துளை-திறப்பு நிலைக்குச் செல்ல உள்ளனர்

315
00:30:12,900 --> 00:30:19,480
லிங்கர்: ஹுவான் சகோதரர்கள் மிகவும் திறமையானவர்கள் என்று செக்ட் மாஸ்டர் கூறினார்,
அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தை அடைய அரை வருடத்திற்கும் குறைவாகவே ஆகும்

316
00:30:19,480 --> 00:30:23,880
லிங்கர்: அவளுக்குத் தெரிந்திருந்தால், அவர்கள் இருவரையும் விரைவில் சாகுபடிக்கு அவளைப் பின்பற்ற அனுமதித்திருப்பார்

317
00:30:23,880 --> 00:30:29,180
ஹான் குய் (இதயம் நொறுங்குகிறது): அது எப்படி இருக்க முடியும்… இது எப்படி வந்தது…

318
00:30:29,180 --> 00:30:35,510
லிங்கர்: நான் சொல்கிறேன், ஹான் குய், யங் மாஸ்டர் ஹான், நீங்கள் கடினமாக முயற்சி செய்யலாம்

319
00:30:35,510 --> 00:30:41,160
லிங்கர்:
இன்னும் அரை மாதத்தில் கிராண்ட் ஹன்ட்ரட் பள்ளிகளின் பட்டமளிப்பு விழாவில் கலந்து கொள்வதற்காக செக்ட் மாஸ்டர் லுயோஜிங்கிற்கு புறப்படுகிறார்.

320
00:30:41,160 --> 00:30:49,250
லிங்கர்: உங்களுக்கு எதுவும் தெரியாது -
தனிமையில் செக்ட் மாஸ்டர் எப்பொழுதும் நள்ளிரவில் மலையின் பின்னால் உள்ள கல்லறைக்கு தன்னுடன் பேசுவதற்காக பதுங்கிச் செல்வார்

321
00:30:49,250 --> 00:30:54,020
லிங்கர்: உன்னை நன்றாக வளர்க்கத் தவறிவிட்டாள் என்று எஜமானரின் கல்லறைக்குச் சொல்கிறாள்

322
00:30:54,020 --> 00:31:01,310
Ling'er: குறைந்த தகுதி அல்லது சோம்பேறித்தனத்திற்காக உங்களைக் குறை கூறும் வார்த்தைகளைக் காட்டிலும்; ஒவ்வொரு முறையும் அவள் இரவு முழுவதும் அங்கே நிற்கிறாள்

323
00:31:01,310 --> 00:31:04,780
ஹான் குய் (வெட்கத்துடன்): அம்மா…

324
00:31:04,780 --> 00:31:12,970
லிங்கர்: செக்ட் மாஸ்டர் நிச்சயமாக உங்களை இந்த முறை லுயோஜிங்கிற்கு அழைத்துச் செல்ல நினைத்தார்.
ஆனால் நீங்கள் அறக்கட்டளை நிறுவப்பட்ட மூன்று வருடங்களில் சிறிதளவு கூட முன்னேற்றம் அடையவில்லை

325
00:31:12,970 --> 00:31:18,710
Ling'er: இந்த Zwei அபேயில் ஐந்து பேர் மட்டுமே சொல்லப்பட்டுள்ளனர்;
செக்ட் மாஸ்டர் உங்களுக்காக எத்தனை முறை ரகசியமாக இழுத்திருக்கிறார்

326
00:31:18,710 --> 00:31:26,800
லிங்கர்: எந்த முட்டாளும் இதைப் பார்க்க முடியும், ஆனால் நீங்கள் உங்களை மேம்படுத்த மாட்டீர்கள், நாள் முழுவதும் அந்த உடைந்த சப்பரைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பீர்கள்

327
00:31:26,800 --> 00:31:29,520
லிங்கர்: செக்ட் மாஸ்டரின் இதயத்தைப் புரிந்து கொள்ள முற்றிலும் தவறிவிட்டார்

328
00:31:29,520 --> 00:31:37,320
லிங்கர்: சில நேரங்களில் நான் நினைக்கிறேன்,
பயிரிடும் முறையை எனக்குக் கற்றுக்கொடுக்க செக்ட் மாஸ்டர் கிடைத்தால், நான் நிச்சயமாக உங்களை விஞ்சிவிடுவேன்

329
00:31:37,320 --> 00:31:45,330
லிங்கர்: நான் ஒரு காலத்தில் ஒரு நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெண், திறமையும் புத்திசாலியும்;
நான் தாவோவை பயிரிட்டு புரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால், நான் நிச்சயமாக…

330
00:31:46,160 --> 00:31:53,450
லிங்கரைச் சமாளிக்க எனக்கு இனி மனம் இல்லை; தலை சுற்றல், நான் நடைப் பிணம் போல் என் மேசைக்குத் திரும்பினேன்

331
00:31:53,450 --> 00:31:55,040
வேதத்தை வெறுமையாகப் பார்த்துக்கொண்டு

332
00:31:55,040 --> 00:32:02,090
அம்மாவின் கடந்தகால ஊக்கமூட்டும் வார்த்தைகளால் என் மனம் நிறைந்திருந்தது
தந்தையின் கல்லறையின் முன் வெள்ளை நிறத்தில் அவள் அழும் காட்சி

333
00:32:02,090 --> 00:32:07,760
ஒரு கணம் என் இதயம் பயங்கரமாக வலித்தது; நான் மிகவும் பிரயோஜனமில்லாதவன் என்று என்னை இரகசியமாக சபித்துக் கொண்டேன்

334
00:32:07,760 --> 00:32:18,140
ஆனால் ஹுவான் சகோதரர்களின் இரு அசிங்கமான, வெறுக்கத்தக்க முகங்களையும், இழிவான முகங்களையும் நான் படம்பிடித்த தருணம்,
அன்னையின் அறையில் தோன்றும் கூந்திய சட்டங்கள், அம்மாவுடன் சேர்ந்து தனிமையில் வளர்கின்றன

335
00:32:18,140 --> 00:32:22,110
நான் குமட்டல் அலை அலையாக உணர்ந்தேன், புளிப்பு நீர் என் தொண்டையின் ஆழத்திலிருந்து கட்டுக்கடங்காமல் பெருகியது

336
00:32:22,110 --> 00:32:28,530
அம்மா திடீரென்று நேற்று அமைத்த தடையை மீண்டும் நினைவு கூர்ந்தார், முழு ஜிவே அபேயும் என்னை மட்டும் மூடிவிட்டார்கள்

337
00:32:28,530 --> 00:32:34,930
உலகம் சுழல்வதை உணர்ந்து, இதயத்தில் மேலும் திணறல் அடைந்தேன்.
சூரியனும் சந்திரனும் இருண்டு போகின்றன; என் மனம் மூழ்கியது, நான் மயக்கத்தில் விழுந்தேன்

338
00:32:35,600 --> 00:32:38,250
"கியர்!"

339
00:32:38,250 --> 00:32:41,340
"கியர்!"

340
00:32:41,510 --> 00:32:45,530
ஹான் குய்: ஃபா... அப்பா?

341
00:32:45,530 --> 00:32:49,600
ஹான் குய்: அப்பா... நான்... மன்னிக்கவும்... (அழுகையுடன்)

342
00:32:49,600 --> 00:32:58,970
ஹான் ஷாகோங்: கியர், உங்களை நீங்களே குற்றம் சொல்ல வேண்டியதில்லை...
உங்கள் தந்தைக்கு உங்கள் ஆசைகள் தெரியும்; சாகுபடி உங்கள் பலமாக இருந்ததில்லை

343
00:32:58,970 --> 00:33:07,030
Han Shaogong: ஆனால் நீங்கள் Ziwei பெவிலியனைப் பெற வேண்டும்; உன் அம்மாவை வருத்தப்பட விடாதே

344
00:33:07,030 --> 00:33:12,980
ஹான் குய்: உங்கள் மகனே... உங்கள் மகன் புரிந்துகொள்கிறான், இனிமேல் நான் கண்டிப்பாக பாடுபடுவேன்!

345
00:33:12,980 --> 00:33:20,700
ஹான் ஷாகோங்: ம்ம்... நல்லது, ஹான் ஷாகோங்கின் மகனாக இருப்பதற்கு உண்மையிலேயே தகுதியானவர்

346
00:33:20,700 --> 00:33:26,660
ஹான் ஷாகோங்: ம்ம்... கியர்... உங்க அம்மா நலமா?

347
00:33:26,660 --> 00:33:29,660
ஹான் குய்: ஓ...

348
00:33:29,660 --> 00:33:34,730
நான் சற்று திகைத்தேன்;
நான் சமீபகாலமாக நடந்ததையும், நான் அனுபவித்த எல்லா தவறுகளையும் கொட்டிவிட நினைத்தேன்

349
00:33:34,730 --> 00:33:39,650
ஆனால் இரண்டாவது சிந்தனையில், எனது பிரிந்த தந்தை இன்னும் குடும்பத்தைப் பற்றி கவலைப்படுவதை நான் விரும்பவில்லை

350
00:33:39,650 --> 00:33:42,120
அதனால் நான் புன்னகைக்க என்னால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்தேன்

351
00:33:42,120 --> 00:33:47,680
ஹான் குய்: ஓய்வெடுங்கள், அப்பா, உங்கள் மகன் வளர்ந்துவிட்டான், நான் அம்மாவைப் பாதுகாப்பேன்

352
00:33:47,680 --> 00:33:52,710
ஹான் ஷாகோங்: ஹே ஹே, நல்லது! அது என் பையன்

353
00:33:52,710 --> 00:34:00,270
ஹான் ஷாகோங்: கியர், உங்கள் தந்தை வருந்தாமல் நாட்டிற்காக ஆபத்தை சந்திக்கச் சென்றார்;
இது ஒரு பெரிய கின் மனிதனின் கடமை

354
00:34:00,870 --> 00:34:08,710
ஹான் ஷாகோங்: உங்கள் தாய் வலுவான விருப்பமுள்ளவர், ஆனால் பெண்களுக்கு பொதுவான குறைபாடு உள்ளது - அவர் மிகவும் மென்மையான இதயம் கொண்டவர்

355
00:34:08,710 --> 00:34:15,500
ஹான் ஷாகோங்: அவர் தாவோயிஸ்ட் அமைப்பின் மனிதப் பிரிவின் தலைவராக இருந்தாலும்,
வானத்தின் கீழ் சில போட்டியாளர்களுடன் சிறந்த திறமை

356
00:34:15,500 --> 00:34:23,200
ஹான் ஷாகோங்: இறுதியில் அவள் ஒரு பெண், மேலும் ஹெங் மலையில் நீண்ட காலம் தங்கியிருந்தாள்.
உலகத்துடன் பழக அவளுக்கு வாய்ப்புகள் குறைவு

357
00:34:23,200 --> 00:34:28,410
ஹான் ஷாகோங்: இந்த உலகில் மனித இதயங்களின் தீமை அவளுக்குத் தெரியாது

358
00:34:28,410 --> 00:34:34,500
ஹான் ஷாகோங்: நீங்கள் வயதுக்கு வந்துவிட்டீர்கள்; நீங்கள் அடிக்கடி அவள் பக்கத்தில் இருக்க வேண்டும் மற்றும் அவளை நன்றாக பாதுகாக்க வேண்டும்

359
00:34:34,500 --> 00:34:39,600
ஹான் ஷாகோங்: அப்படியானால், பரலோகத்தில் இருக்கும் உங்கள் தந்தையின் ஆவி அமைதியாக இருக்கும்

360
00:34:39,600 --> 00:34:43,190
ஹான் குய்: கியர் நிச்சயமாக அம்மாவை நன்றாகப் பாதுகாப்பார், அவளுக்குச் சிறிதளவு தீங்கும் வர விடமாட்டார்!

361
00:34:43,190 --> 00:34:47,570
ஹான் ஷாகோங்: நல்லது! நல்லது! நல்லது!

362
00:34:49,190 --> 00:34:51,340
எனவே இது ஒரு கனவு ...

363
00:34:51,340 --> 00:34:57,680
அப்போதிருந்து, நான் கத்தியை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, எப்பொழுதும் அம்மாவின் பக்கம் பாதுகாப்பதாக சபதம் செய்தேன்.

364
00:34:57,680 --> 00:35:04,600
அடுத்த சில நாட்களில், நான் அபேயின் ஸ்கிரிப்சர் பெவிலியனில் என்னை மூடிக்கொண்டேன்,
என் மனதை அமைதிப்படுத்தி, ஆர்வத்துடன் வளர்த்தேன்

365
00:35:04,600 --> 00:35:10,410
அம்மா மற்றும் ஹுவான் சகோதரர்களின் அனைத்து குழப்பமான, எரிச்சலூட்டும் விஷயங்களை என் மனதின் பின்பக்கத்திற்கு அனுப்புகிறேன்

366
00:35:10,410 --> 00:35:14,590
ஒருமுறை என் இதயம் எதையும் கேள்வி கேட்கவில்லை, என் புரிதல் உண்மையில் விரிவடைந்தது

367
00:35:14,590 --> 00:35:19,380
என் முழு உடலும் ஒவ்வொரு துளையும் மெதுவாக விரிந்து திறப்பதை உணர்ந்தது.

368
00:35:20,580 --> 00:35:28,710
பத்து இரவுகளுக்குப் பிறகு, நான் வேத பெவிலியனிலிருந்து வெளியேறினேன்,
நான் வானத்தில் பிரகாசமான சந்திரனைப் பார்த்தபோது கண்கள் சற்று சுருங்கியது, என் உடல் முழுவதும் நிம்மதியாக இருந்தது

369
00:35:28,710 --> 00:35:31,170
இப்போது நான் அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தை உடைத்துவிட்டேன்!

370
00:35:31,170 --> 00:35:37,560
அன்னை தனிமையை விட்டுச் செல்லும் நாளாக நாளை இருக்க வேண்டும்;
எனது பல நாள் சாகுபடியின் பலன்களை அவள் நன்றாகப் பார்க்க அனுமதிக்க வேண்டும்

371
00:35:37,560 --> 00:35:43,600
இதை நினைத்து, நான் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சியடைந்தேன்,
சில நாட்களுக்கு முன்பு கனவில் எனக்கு தந்தையின் தீவிர போதனைகளை நினைவு கூர்ந்தார்

372
00:35:43,870 --> 00:35:47,390
அதனால் அந்த முதியவரின் கல்லறைக்கு முன் கும்பிட முடிவு செய்தேன்

373
00:35:47,390 --> 00:35:54,680
தந்தை, நூற்றுக்கு எதிராக ஒருவர், களத்தில் போரில் இறந்தார்;
கின் இராணுவம் அவரது எச்சங்களை எதிரிகளிடமிருந்து மீட்க பெரும் தொகையை செலவழித்தது

374
00:35:54,680 --> 00:35:59,680
அப்போது தாய், அழுதுகொண்டே, தந்தையின் உடலை இந்த ஹெங் மலையில் புதைத்தார்

375
00:35:59,680 --> 00:36:05,380
இதன் பொருள் என்னவென்றால், அப்பா இன்னும் பல வருடங்கள் இங்கே அவளுக்குப் பக்கத்தில் இருக்க முடியும், பிரிந்து செல்லக்கூடாது

376
00:36:05,380 --> 00:36:10,920
அதன்பிறகு அம்மா மறுமணம் செய்து கொள்ள மாட்டேன் என்று சபதம் செய்தார்; கண் இமைக்கும் நேரத்தில் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன

377
00:36:11,340 --> 00:36:17,010
Lady Xueji மற்றும் Lone Blade of the Desert இடையே உள்ள உறுதியான, அசைக்க முடியாத காதல் உலகத்தால் பாடப்படுகிறது.

378
00:36:18,780 --> 00:36:22,600
ஹான் குய்: அப்பா! உன் மகன் உன்னைப் பார்க்க வந்திருக்கிறான்

379
00:36:22,600 --> 00:36:29,840
ஹான் குய்: உங்கள் மகன் அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தை உடைத்துவிட்டார்;
இந்த முறை நான் அன்னையுடன் லுயோஜிங்கிற்கு புனித நூல்களை விளக்கிச் செல்வேன், உன்னை இழிவுபடுத்த மாட்டேன்

380
00:36:29,840 --> 00:36:35,390
ஹான் குய்: அப்பா, கியர் நிச்சயமாக அம்மாவை நன்றாகப் பாதுகாப்பார்

381
00:36:35,390 --> 00:36:41,250
அந்த குளிர்ச்சியான கல் ஸ்டெல்லில் உள்ள சில தனிமையான எழுத்துக்களைப் பார்த்தேன், என் கண்கள் கொட்டுவதைத் தடுக்க முடியவில்லை

382
00:36:41,250 --> 00:36:49,700
என் பார்வையைத் தாழ்த்தி, ஸ்டெல்லின் அடியில் கொடுக்கப்பட்ட பழம் ஏற்கனவே அழுகிவிட்டது;
தனிமையில் நுழைந்ததிலிருந்து அம்மா வந்திருக்கக்கூடாது

383
00:36:49,700 --> 00:36:55,110
சமீபத்தில் என்ன நடந்தது என்பதை நான் மீண்டும் நினைத்தேன், என் இதயம் உணர்வுகளின் குழப்பமாக இருந்தது

384
00:36:55,110 --> 00:37:00,230
ஆனால் இப்போது நான் அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தை முறியடித்துவிட்டேன், எல்லாம் மெல்ல மெல்ல சரியாகி வருகிறது

385
00:37:00,230 --> 00:37:06,230
அப்பா, உங்கள் மகன் நிச்சயமாக அம்மாவை வருத்தப்பட விடமாட்டான்! உங்கள் மகன் நிச்சயமாக அம்மாவை நன்றாகப் பாதுகாப்பான்

386
00:37:06,230 --> 00:37:11,340
(ரஸ்டில் சலசலப்பு)

387
00:37:11,340 --> 00:37:18,830
ஹான் குய்: (? ஒரு சத்தம்? நன்றாக இல்லை, எதிரே உள்ள மலையிலிருந்து கொள்ளையர்கள் தவழ்ந்துவிட்டார்கள் என்று சொல்லாதே?)

388
00:37:18,830 --> 00:37:26,350
சமீபத்தில் மீண்டும் ஹெங் மலைக்கு அருகே கொள்ளை நடந்ததாக கேள்விப்பட்டேன்; கொள்ளைக்காரர்கள் இரவின் மறைவில் கொள்ளையடித்தால் அது மோசமாக இருக்கும்

389
00:37:26,350 --> 00:37:32,620
நான் சிறுவனாக இருந்தபோது ஹெங் மலையில் நான் அடிக்கடி கொள்ளைக்காரர்களின் பிரச்சனையில் சிக்கினேன்;
பின்னர் அவர்களை அடக்குவதற்கு அதிகாரிகளுக்கு உதவ அம்மா இறுதியாக மலையை விட்டு வெளியேற ஒப்புக்கொண்டார்

390
00:37:32,620 --> 00:37:37,020
அதன்பிறகுதான் அந்தக் கொள்ளைக்காரர்களின் கூட்டம் அமைதியானது - அவர்கள் இப்போது மீண்டும் மலையின் மீது வரத் துணிவார்கள் என்று நினைத்திருப்பார்கள்.

391
00:37:37,020 --> 00:37:41,830
(ரஸ்டில் சலசலப்பு)

392
00:37:41,830 --> 00:37:46,630
மோசம்! இது உண்மையில் மேலே ஏறிய கொள்ளைக்காரர்களாக இருக்கலாம்

393
00:37:46,700 --> 00:37:52,900
ஆனால் இங்கே சுற்றி, இந்த தோப்பு தவிர வேறு எந்த மறைப்பு இல்லை; பின்னால் ஒரு சுத்த பாறை உள்ளது

394
00:37:52,900 --> 00:37:57,160
என்னால் அதைப் பற்றி அதிகம் யோசிக்க முடியவில்லை, விரைவாக கல்லறையின் பின்னால் நழுவினேன்

395
00:37:57,160 --> 00:38:03,440
இந்தக் கொள்ளைக்காரர்கள் பின்னால் இருக்கும் குன்றினைப் பார்த்தவுடன் பின்வாங்குவார்கள்.
மற்றும் நான் அபேயில் மீண்டும் ஏதாவது நினைப்பேன்

396
00:38:03,610 --> 00:38:11,480
???: ஹூ ஹூ... உனக்கு விளையாடுவது எப்படி என்று நன்றாகத் தெரியும், சகோதரா, அவளை இங்கே இழுத்துக்கொண்டு ஃபக் செய்ய

397
00:38:11,480 --> 00:38:19,240
???: நீங்கள் இருவரும் முதலில் செல்லுங்கள்; நான் திரும்பிச் சென்று மற்ற விரும்பாத வேசியை திருப்திப்படுத்துவேன்

398
00:38:19,240 --> 00:38:24,710
??? (மற்றவர்): ஹாஹா, நீங்கள் இன்னும் அந்த சிறிய வேசியைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று தெரியும்

399
00:38:24,710 --> 00:38:33,020
??? (மற்றொன்று): நீங்கள் செல்லுங்கள். நாங்கள் இங்கு வருகிறோம் என்று ஷினியாங் கேள்விப்பட்ட தருணத்தில்,
அவள் கீழே மூன்று முனைகளை இறுக்கமாக இறுக்கினாள்

400
00:38:33,070 --> 00:38:38,920
ஷினியாங்? இந்த இரண்டு ஆண்களின் குரல்களும்! அவர்கள் இருவர் என்று சொல்ல வேண்டாமா?

401
00:38:38,920 --> 00:38:54,590
பேய் ஜாவோஜி: இரண்டு பொல்லாத சீடர்களே, நீங்கள் எப்படி இவ்வளவு முறையற்றவராக இருக்கிறீர்கள், ஐயா... ஓய்... ஓயாமல் அலைவதை நிறுத்துங்கள்

402
00:38:54,590 --> 00:39:03,830
Pei Zhaoji: நீங்கள் உங்கள் ஷினியாங்கை முழுவதுமாக அடித்துக் கொண்டிருந்தீர்கள் — சிறிது நேரம் ஓய்வெடுக்க மாட்டீர்களா!

403
00:39:04,040 --> 00:39:12,980
இது அம்மா... அம்மாவின் குரல்! இந்தப் பதினெட்டு வருடங்களாக நான் மிக நெருக்கமாக அறிந்த குரல்!

404
00:39:12,980 --> 00:39:18,650
இல்லை... சாத்தியமற்றது... அம்மா எப்படி இப்படி ஒரு சத்தத்தை எழுப்ப முடியும்

405
00:39:18,650 --> 00:39:22,590
மேலும் இந்த சிம்மரிங், மெல்லிய தொனி... அது எப்படி இருக்கும்...

406
00:39:22,590 --> 00:39:26,310
இது போலியானதாக இருக்க வேண்டும் - அம்மா, அழியாத கன்னியைப் போன்ற தூய்மையான நபர்

407
00:39:26,310 --> 00:39:31,330
அந்த இரண்டு அசுத்தமான விஷயங்களோடு அவள் எப்படி சிக்கிக் கொள்ள முடியும்? அவர்கள் அறையில் விவசாயம் செய்கிறார்கள்

408
00:39:31,330 --> 00:39:35,350
இது மலையின் கீழே இருந்து காட்டு மனிதர்களை கவர்ந்திழுக்கும் சில சிறிய வேசியாக இருக்க வேண்டும்…

409
00:39:35,350 --> 00:39:43,270
என் முதுகுப் பற்கள் மேல் பற்களுக்கு எதிராக அரைக்கும் சத்தத்துடன் மோதுவதை உணர்ந்தேன்;
நான் என்னை வலுக்கட்டாயமாக திருப்பி பக்கமாக பார்த்தேன் ...

410
00:39:44,590 --> 00:39:53,830
பெய் ஜாவோஜி: ம்ம்ம்... நீ... மெதுவாக... ம்ம்ம்ம்...

411
00:40:10,410 --> 00:40:21,000
ஹுவான் சோங்: ப்ச்... மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது... ஷினியாங்கின் மென்மையான கண்ட் எப்படி நன்றாகப் பிடிக்கிறது...

412
00:40:21,000 --> 00:40:33,960
ஹுவான் சோங்: …உங்கள் இறந்த கணவரின் கல்லறைக்கு வருவது உங்களை மேலும் உற்சாகப்படுத்துகிறது~

413
00:40:50,690 --> 00:41:02,320
ஹுவான் சோங்: ஹாஹா, ஷினியாங், நீங்கள் நாடுகளை வீழ்த்தும் முகமும் தாவோவில் தேர்ச்சியும் பெற்றிருந்தாலும்

414
00:41:02,320 --> 00:41:15,280
ஹுவான் சோங்: ஐயோ, இளமையின் மலர்ச்சியை கடந்தது —
இந்த நடுத்தர வயது பெண்ணின் இடுப்பு நகரத்தில் உள்ள லிட்டில் தாஹோங்கிற்கு பொருந்தாது

415
00:41:15,280 --> 00:41:32,110
பேய் ஜாவ்ஜி: பாஸ்... பரிதாபமான சீடன் நீ...
உனது எஜமானரை, இன்பப் பகுதியின் பெண்களுடன் ஒப்பிட உனக்கு எவ்வளவு தைரியம்…

416
00:41:32,110 --> 00:41:46,790
பேய் ஜாவோஜி: உங்கள் மாஸ்டர்... ஆ... அவர்... மனிதப் பிரிவின் தலைவர்... ஆ... பத்தாயிரத்தால் போற்றப்படுகிறார்... ஆ...

417
00:41:46,790 --> 00:41:57,850
ஹுவான் சோங்: ஹே ஹே ஹே! மனிதப் பிரிவின் தலைவர், என் கால் -
இப்பொழுதெல்லாம் நீ அந்த பெரிய கழுதையை ஒரு பிச்சு போல வெளியே தள்ளவில்லையா, உன்னை குடுத்துடு என்று கெஞ்சுகிறாய்

418
00:41:57,850 --> 00:42:09,110
பேய் ஜாவோஜி: கேவலம்!... உனக்கு எவ்வளவு தைரியம்... உன் எஜமானை இப்படி அவமதிக்க!

419
00:42:10,460 --> 00:42:21,720
பெய் ஜாவோஜி: ன்னா! அங்கே உன் எஜமானை அடிக்க உனக்கு எவ்வளவு தைரியம்! ஆ!

420
00:42:29,970 --> 00:42:41,230
பெய் ஜாவோஜி: ஐ! பாவியான சீடன், உன் குரு உனக்குக் கலைகளைக் கற்றுக் கொடுத்தார் என்று நினைக்க... ஆ... ஆ

421
00:42:45,440 --> 00:43:00,250
பெய் ஜாவோஜி: ஈஈ! வேண்டாம்... அங்கே அடிக்காதீர்கள்... வலிக்கிறது...

422
00:43:03,670 --> 00:43:18,750
ஹுவான் சோங்: ஹி ஹி ஹி...
தெளிவாகத் தாக்கப்பட்டாலும் மிகவும் இறுக்கமாகப் பிடுங்கிக்கொண்டிருக்கிறது — ஷினியாங், அது வலியா அல்லது மகிழ்ச்சியா?

423
00:43:21,880 --> 00:43:35,840
Pei Zhaoji: அது இல்லை... ஆ! பாவி சீடன்... உன் குரு உன்னை நடத்தவில்லை... ஆ

424
00:43:37,930 --> 00:43:53,010
ஹுவான் சோங்: ஹே ஹே ஹெஹ்... உன் வாய் இன்னும் திட்டுகிறது,
ஷினியாங்கின் உடல் ஒவ்வொரு அறைக்கும் நேர்மையாக பதிலளிக்கிறது…

425
00:43:53,020 --> 00:44:06,750
ஹுவான் சோங்: ஒரு அறை, மற்றும் ஷினியாங்கின் தேன் துளை இறுகியது, என் சேவலை இன்னும் இறுக்கமாக்குகிறது~

426
00:44:06,750 --> 00:44:12,520
Pei Zhaoji: நான் இல்லை... ஆ!

427
00:44:16,490 --> 00:44:30,220
ஹுவான் சோங்: ஹே ஹே ஹே, இப்போது உங்கள் நிலையைப் பாருங்கள் -
மனிதப் பிரிவின் தலைவரின் பாதி துண்டு எங்கே இருக்கிறது?

428
00:44:30,220 --> 00:44:38,790
ஹுவான் சோங்: வெளிப்படையாக ஒரு பிச் பிச்சுக்கு கெஞ்சுகிறது!

429
00:44:38,790 --> 00:44:44,080
பெய் ஜாவோஜி: ன்னா! ஈ-யா!

430
00:44:44,630 --> 00:44:49,920
பேய் ஜாவோஜி: ஓ... ஹ்ஹ்ன்ஹ் ஹ்ன்ஹ் ஹ்ன்ஹ்!!!! அடிப்பதை நிறுத்து... நான்... போகிறேன்... வருகிறேன்...

431
00:44:54,320 --> 00:45:02,890
ஹுவான் சோங்: ஸ்லட்டி ஷினியாங், உங்கள் சிஷ்யரின் குத்துமதிப்பு நன்றாக இருக்கிறதா?
இவ்வளவு பெரிய கழுதை, ஒவ்வொரு உந்துதலிலும் சிலிர்த்து நடுங்குகிறது

432
00:45:04,860 --> 00:45:09,570
ஹுவான் சோங்: கிரேட் கின் புகழ்பெற்ற லேடி க்யூஜியை யார் நினைத்திருப்பார்கள்

433
00:45:09,570 --> 00:45:19,720
ஹுவான் சோங்: நள்ளிரவில் நள்ளிரவில் தன் கொழுப்பை வெளியே காட்ட விரும்புகிற ஒரு வேசி
இறந்து போன கணவனின் கல்லறையை அவளது சீடனால் புணர்ந்தாள்!

434
00:45:20,910 --> 00:45:30,800
Pei Zhaoji: Eee-eee-eee… slower… that thing of yours is too big… you wicked disciple…

435
00:45:30,800 --> 00:45:39,710
Pei Zhaoji: உங்கள் எஜமானரிடம் இவ்வளவு முறைகேடாக நடந்துகொள்ள உங்களுக்கு எவ்வளவு தைரியம்... ஓ... அடிப்பதை நிறுத்துங்கள்...

436
00:45:41,780 --> 00:45:51,930
ஹுவான் சோங்: ஸ்லட்டி ஷினியாங், அந்த பெரிய கொழுத்த ரம்பை வெளியே தள்ளுங்கள், உங்கள் சீடர் வருகிறார்!

437
00:45:52,680 --> 00:45:57,220
என் இதயம் வெளியே குதிப்பதை உணர்ந்தேன்

438
00:45:57,220 --> 00:46:03,830
அந்தத் துடிக்கும் இதயத்துடிப்பு எனக்குப் பின்னால் இருந்த அம்மாவின் முனகல்களை விட காது கேளாதது

439
00:46:03,830 --> 00:46:11,620
என் மனம் இரத்தத்தால் சிவந்திருப்பதை உணர்ந்தேன்;
அம்மாவின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் செயலும், கடந்த நாட்களின் ஒவ்வொரு முகச் சுளிப்பும் சிரிப்பும் என் தலையில் நிறைந்திருந்தது

440
00:46:11,620 --> 00:46:20,170
தந்தை இறந்த பிறகு, அம்மா சிவே அபேயின் சீடர்களை பணிநீக்கம் செய்தார்.
மூத்த சகோதரர் ஜூவை லுயோஜிங்கிற்கு அழைத்துச் சென்ற பிறகு, சீடர்களை சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை

441
00:46:20,760 --> 00:46:26,660
இந்த இரண்டு துரோகிகளும் மலையேறி வரும் வரை... ஒருவேளை என்னால் தான் இன்றைய நிலை வந்திருக்கலாம்

442
00:46:26,660 --> 00:46:34,100
தாவோயிஸ்ட் சாகுபடியில் நான் எதையும் சாதிக்கவில்லை;
அம்மா சீடர்களை ஒதுக்கிவிட்டு மூத்த சகோதரன் ஜூவை அனுப்பிவிட்டார்

443
00:46:34,100 --> 00:46:40,920
ஆனால் ஐயோ என் தகுதி மந்தமானது; லுயோஜிங்கிற்கான பயணத்தின் மூலம் அம்மா அதை உணர்ந்திருக்க வேண்டும்
பிரசங்கிக்க நெருங்கி வந்தாலும் நான் இன்னும் அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தை முறியடிக்கவில்லை

444
00:46:40,920 --> 00:46:46,210
அவள் ஹுவான் சகோதரர்களை கலைகளை கற்க அனுமதித்தாள்; இந்த ஹுவான் சகோதரர்களால் அம்மா மாயமாகியிருக்க வேண்டும்

445
00:46:46,210 --> 00:46:52,260
இல்லை - நான் அவளைக் காப்பாற்ற வேண்டும்! என் அம்மாவை அந்த துரோகியின் பிடியில் இருந்து மீட்டெடுக்க வேண்டும்!

446
00:46:52,260 --> 00:46:59,620
இதை நினைக்கையில், என் எண்ணங்கள் நொடியில் தெளிந்தன;
நான் என் நாக்கின் நுனியில் பலமாக கடித்தேன், இரத்தத்தின் சுவை ஒருமுறை என் வாயை நிரப்பியது

447
00:46:59,620 --> 00:47:06,210
நான் கொஞ்சம் நிதானமடைந்து, இந்த பாஸ்டர்டை முட்டாள்தனமாக அடிக்க, நின்று அம்மாவை காப்பாற்ற நினைத்தேன்

448
00:47:06,210 --> 00:47:13,350
ஆனால் ஒரு பெண்ணின் கதறல், இதயத்தை பிளக்கும் முனகல் திடீரென்று என் காதுகளை எட்டியது

449
00:47:27,110 --> 00:47:43,240
Pei Zhaoji: Hnngh hnngh hnngh hnngh hnngh hnngh hnnh hnnh!!!

450
00:47:45,170 --> 00:47:53,380
ஹுவான் சோங்: என் முட்டாள் ஷினியாங், உங்கள் மென்மையான துளை மீண்டும் இறுக்கமாக இறுகுகிறது

451
00:47:53,380 --> 00:48:03,540
ஹுவான் சோங்: எனது பெரிய பொக்கிஷம் அழியாத அரண்மனைக்குள் தள்ளப்படவில்லை.
இன்னும் நீ இப்படி அழுகிறாய் - உண்மையிலேயே ஒரு மோசமான சிறிய விஷயம்

452
00:48:03,950 --> 00:48:20,080
பெய் ஜாவோஜி: நீ... மெதுவாக... மிகவும் கடினமாக ஓடாதே... ஆ ஆ ஆ ஆ

453
00:48:24,670 --> 00:48:32,980
அம்மா... இன்னும் அரைமாதமாகப் பார்க்காமல், ஏன் இப்படி ஆகிவிட்டாய்...

454
00:48:32,980 --> 00:48:38,830
இந்த இழிந்த சிற்றின்ப நிகழ்ச்சியை என் கைகளால் உடைக்க, நான் மீண்டும் மீண்டும் நிற்கத் தவித்தேன்

455
00:48:38,830 --> 00:48:43,240
ஆனால் என் உடல் முழுவதும் உறைந்த நிலையில் இருந்தது; நான் எப்படி கஷ்டப்பட்டாலும் பரவாயில்லை

456
00:48:43,240 --> 00:48:49,410
என் கால்கள் நகரவில்லை - அதற்கு பதிலாக என் சிறிய சகோதரர் என் கால்களுக்கு இடையில் விறைத்துக்கொண்டே இருந்தார் ...

457
00:49:04,640 --> 00:49:16,550
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங் மிகவும் கவர்ச்சியாக இருப்பதால் தான்;
இந்த சதைப்பற்றுள்ள துளை மிகவும் இறுக்கமாகப் பிடிக்கிறது, உங்கள் சீடர் உங்களை இடைவிடாமல் ஃபக் செய்ய விரும்புகிறார்

458
00:49:18,130 --> 00:49:23,970
அந்த ஹுவான் சோங் நம்பமுடியாததாக உணர்ந்திருக்க வேண்டும்

459
00:49:23,970 --> 00:49:30,620
தாயைப் போன்ற தாவோயிஸ்ட் மனிதப் பிரிவுத் தலைவரின் உடலுக்குள் சுதந்திரமாக ஈடுபட,
புரிந்துகொள்ள முடியாத ஆழமான சாதனை மற்றும் உலகப் புகழ்பெற்ற புகழ்

460
00:49:30,620 --> 00:49:36,760
இது ஒரு சாதாரண மனிதனால் கூட கற்பனை செய்ய முடியாத ஒன்று

461
00:49:36,760 --> 00:49:48,250
அம்மாவின் கனிவான, கெஞ்சும் முகபாவத்தைப் பார்த்து, அவனுடைய சேவல் இரும்புக் கம்பியைப் போல விறைப்பாக வளர்ந்தது.

462
00:49:48,250 --> 00:49:57,360
அந்த உந்துதலால் இப்போதும் அவன் சேவல் தலையை அன்னையின் மலர் மாளிகைக்குள் தள்ளவில்லை.

463
00:50:01,150 --> 00:50:08,900
அவர் விரும்பாதது அல்ல, ஆனால் தாய் நீண்ட காலமாக ஆவி-துண்டிக்கும் சாம்ராஜ்யத்தை கடந்துவிட்டார்.

464
00:50:14,170 --> 00:50:23,850
தந்தை இறந்த பிறகு, தாய் தனது கருப்பையை அடைக்க 【கருப்பை சீல் செய்யும் நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தினார்.

465
00:50:27,770 --> 00:50:33,540
ஆசையை முற்றிலுமாக நிறுத்துதல்; ஹுவான் சோங் போன்ற ஒரு மனிதனால் இந்த தடையை எப்படி உடைக்க முடியும்

466
00:50:33,790 --> 00:50:49,920
Pei Zhaoji: Hmph ~ உங்கள் வழி கிடைத்தது, இன்னும் அமைதியாக விளையாடுகிறது —
நீங்கள் இரண்டு சகோதரர்கள் உண்மையில் ஒரே அழுகிய துணியில் இருந்து வெட்டப்பட்டவர்கள்

467
00:50:51,600 --> 00:51:03,510
ஹுவான் சோங்: நல்ல ஷினியாங், உன்னுடைய அந்த மலர் அரண்மனையை கீழே இறக்கு,
உன்னுடைய சீடனின் பெரிய சேவல் உள்ளே புகுந்து உன்னை நன்றாகவும் சரியாகவும் அடிக்கட்டும்

468
00:51:04,230 --> 00:51:14,790
ஹுவான் சோங்: அந்த சுவை உங்கள் அன்றாட சுய இன்பத்தை எப்போதும் ஒப்பிட முடியாது, ஷினியாங்~

469
00:51:16,410 --> 00:51:22,510
ஹுவான் சோங்கின் அநாகரிகமான, வெட்கமற்ற குரல் அவருக்கு இரண்டு கத்திகளை கொடுக்க வேண்டும் என்று என்னை தூண்டியது

470
00:51:22,510 --> 00:51:29,330
தாவோயிஸ்ட் பெண் விவசாயிகள் இருமுறை சாகுபடி செய்யும் போது, அவர்கள் தங்கள் கலைகளை மேம்படுத்த ஆண் விவசாயிகளை பூர்த்தி செய்ய முடியும்.

471
00:51:29,330 --> 00:51:39,030
ஆனால் Xuanzhao சாம்ராஜ்யத்தை உடைத்த ஒரு புதியவருடன் இரட்டை வளர்ப்பது ஒருவரின் சொந்த சக்தியை மட்டுமே குறைக்கிறது

472
00:51:39,030 --> 00:51:48,850
பல உயர்மட்ட தாவோயிஸ்ட் பெண் விவசாயிகள் மதுவிலக்கு காலத்தில் இந்த கலையை செயல்படுத்துகின்றனர்

473
00:51:48,980 --> 00:51:56,510
ஆசையை வெகுவாகக் குறைத்து, சாகுபடியை அதிகப்படுத்துவது மட்டுமல்ல

474
00:51:56,510 --> 00:52:06,330
ஆனால் உடலுறவின் போது கூட, ஆண் உறுப்பினால் மலர் அரண்மனை எப்படி தூண்டப்பட்டாலும், அது கீழே இறங்காது

475
00:52:06,400 --> 00:52:15,770
அதனால் விந்து வெளியேறிய விந்துவால் தாக்கப்பட்டாலும், மலர் அரண்மனை சிறிய இடுப்பு நிலைக்குத் திரும்பாது

476
00:52:15,770 --> 00:52:25,350
இந்த வழியில் கர்ப்பப்பை வாய் திறப்பு விதைகளை சேமிக்கும் குளத்தில் ஒருபோதும் ஊறவிடாது, மேலும் விந்து உறிஞ்சப்படாது.

477
00:52:25,350 --> 00:52:33,600
ஆனால் ஒரு உயர் அடுக்கு பெண் உழவர் நீண்ட காலமாக இரட்டை சாகுபடியின் இன்பத்தை அனுபவித்ததால்,
சாதாரண உடலுறவை மிஞ்சும்

478
00:52:33,600 --> 00:52:41,960
இந்தக் கலையின் நீண்ட காலப் பயன்பாடு அதற்குப் பதிலாக அவளது சொந்த உணர்திறனை வெகுவாகக் குறைக்கிறது

479
00:52:41,960 --> 00:52:51,370
இந்த ரகசிய கலையை நீக்கியவுடன், கருவுற்றவுடன், கருப்பை ஒரு சாதாரண பெண்ணைப் போல இயற்கையாகவே தொங்கும்.

480
00:52:51,370 --> 00:52:58,890
மற்றும் கருப்பை வாய் முழுமையாக திறக்கிறது; அப்போது எண்ணற்ற ஆண்களின் விதை பெண் விவசாயியின் வயிற்றில் ஊற்றப்படும்

481
00:52:58,890 --> 00:53:07,650
மேலும், நீண்ட காலமாக ஒதுங்கியிருக்கும் கருப்பை வாய் இந்த அழைக்கப்படாத விருந்தினர்களை பேராசையுடன் உறிஞ்சி விழுங்கும்.

482
00:53:07,700 --> 00:53:16,270
குறைந்த பயிரிடும் மனிதனின் விந்துவை உறிஞ்சுவது ஒருவரின் சொந்த சக்தியை மற்றொருவரால் விழுங்கிவிடும்.

483
00:53:16,270 --> 00:53:25,860
தாவோ எல்லாவற்றின் சமநிலையையும் மதிப்பிடுகிறார், தாவோ இயற்கையைப் பின்பற்றுகிறார்;
இந்த சமநிலை விதியை உடைத்துவிட்டால், அதன் விளைவுகள் நினைத்துப் பார்க்க முடியாதவை

484
00:53:25,940 --> 00:53:36,590
பேய் ஜாவோஜி: கேவலமான... பரிதாபமான சீடன்... உன் குரு உனக்குச் சொல்லவில்லையா... வெளியில் மட்டும் திணிக்க

485
00:53:36,590 --> 00:53:47,330
பெய் ஜாவ்ஜி: ஓ... மெதுவாக... உன்னிடம் இருக்கக் கூடாது... பேராசை... எண்ணங்கள்...

486
00:53:47,330 --> 00:53:57,870
ஹுவான் சோங்: ஹே ஹே ஹே,
உன்னுடைய அந்த விலைமதிப்பற்ற மகன், அவனுடைய அன்பான தாயை இவ்வளவு கேவலமான, மோசமான நிலையில் பார்த்து என்ன நினைப்பான் என்று எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது

487
00:53:57,870 --> 00:54:04,220
ஹுவான் சோங்: வா~ நிலையை மாற்றுவோம்

488
00:54:05,320 --> 00:54:12,460
Pei Zhaoji: நீங்கள்... நீங்கள் Qi'er பற்றி குறிப்பிடவேண்டாம்...

489
00:54:12,780 --> 00:54:22,810
அம்மாவின் தோரணை இப்போது மிகவும் தாழ்வாக இருந்தாலும்,
யாருடைய தயவில் ஒரு coquettish உருவம், அவள் வாய் எந்த கால் கொடுக்கவில்லை

490
00:54:22,810 --> 00:54:28,890
மேலும் எனக்கு அருகில் காற்றின் பழக்கமான ஓட்டத்தையும் உணர்ந்தேன்

491
00:54:28,890 --> 00:54:40,120
கோபம் வரும்போது அன்னைக்கே உரித்தான ஆரவ் உடனடியாக சுற்றுப்புறத்தை வளைத்தது;
என் இதயத்தில் இரகசிய மகிழ்ச்சியின் தடயம் மீண்டும் ஒருமுறை கிளர்ந்தெழுந்தது

492
00:54:40,120 --> 00:54:49,010
இந்த அபத்தமான சரீர காமத்தில் அம்மா இன்னும் மூழ்கவில்லை போலும்; அவள் இதயத்தில், நான் இன்னும் முதலில் வருகிறேன்

493
00:54:49,010 --> 00:54:55,360
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங்கின் வாய் எந்த காலாண்டையும் கொடுக்கவில்லை என்றாலும், இந்த மலர் துளை நேர்மையாக இறுக்கமாக இறுகுகிறது

494
00:54:55,450 --> 00:55:01,590
ஹுவான் சோங்: உங்கள் மகனைக் குறிப்பிட நீங்கள் என்னை அனுமதிக்க மாட்டீர்கள் - நான் இன்னும் கூறுவேன்!

495
00:55:09,130 --> 00:55:16,260
Pei Zhaoji: வேகமாக... எப்படி இருக்கிறீர்கள்... திறமையானவர்... இது...

496
00:55:23,990 --> 00:55:31,130
Pei Zhaoji: ப்ச்... ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்

497
00:56:03,670 --> 00:56:16,400
பெய் ஜாவோஜி: நீ... பொல்லாத சீடன்... ஓ... மிகவும் கூச்சமாகவும் உணர்ச்சியற்றவனாகவும் இருக்கிறாய்... திருட்டு சீடன்... இன்னும் இல்லை... வேகமாக...

498
00:56:19,050 --> 00:56:30,990
என் இதயம் என் மார்பிலிருந்து குதிப்பதை உணர்ந்தேன்; அந்த உதவியற்ற உணர்வு மீண்டும் என் உடல் முழுவதும் பரவியது

499
00:56:30,990 --> 00:56:35,290
அம்மா... அம்மா...

500
00:56:35,290 --> 00:56:43,120
என் ஏற்கனவே குழப்பமான, குழப்பமான மனதில், ஒரு ஸ்லைடுஷோ போல முன்னும் பின்னுமாக

501
00:56:43,120 --> 00:56:51,040
கடந்த நாட்களில் அன்னையின் மென்மையான, அன்பான, நேர்த்தியான மற்றும் கண்ணியமான படங்கள் அனைத்தையும் நடித்தார்

502
00:56:51,040 --> 00:56:58,310
நான் காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோது இரவு முழுவதும் அவள் எனக்கு பக்கத்தில் மருந்து ஊட்டும் காட்சி

503
00:56:58,310 --> 00:57:04,720
நான் தளர்ந்து விலகியபோது அவளது போலியான நிந்தை

504
00:57:04,720 --> 00:57:15,010
என் பிறந்தநாளில் அவள், பெரிய சமையல்காரர் இல்லை, உணவுகளின் முழு மேசையையும் வைத்தாள், என் எதிர்வினைக்கான எதிர்பார்ப்புடன்...

505
00:57:15,010 --> 00:57:20,260
… இன்னும் இவை அனைத்தும் இப்போது…

506
00:57:20,260 --> 00:57:30,050
ஹுவான் சோங்: என் அயோக்கியன் ஷினியாங், உன்னுடைய அந்த விலைமதிப்பற்ற மகன் இப்போது அபேயில் இன்னும் ஆழ்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருக்கலாம்

507
00:57:30,050 --> 00:57:40,160
ஹுவான் சோங்: இறந்த முதியவரின் கல்லறைக்கு முன்னால் அவரது அன்பான தாயை நான் இழுத்துச் செல்லும்போது, கீழே குத்தப்பட்டு புணர்ந்தார்~

508
00:57:40,160 --> 00:57:54,040
பேய் ஜாவ்ஜி: கேவலமானவன்... மீண்டும் முட்டாள்தனமாக பேசு, உன் எஜமானன்... உன்னுடைய மலிவான நாக்கை அறுத்துவிடுவான்...

509
00:57:54,040 --> 00:58:01,200
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங், நீங்கள் கேலி செய்கிறீர்கள் ~ உங்கள் சீடரின் இந்த விலைமதிப்பற்ற நாக்கை வெட்டுவதை உங்களால் எப்படி தாங்க முடிந்தது?

510
00:58:01,200 --> 00:58:13,190
ஹுவான் சோங்: இந்த கடந்த நாட்களில் ஷினியாங்கின் பூடோயரில், எங்கள் இரு சகோதரர்களின் நாக்குகள் உங்களுக்கு ஏராளமாக சேவை செய்தன~

511
00:58:16,070 --> 00:58:25,060
Pei Zhaoji: இல்லை... உண்மையில்... உண்மையில், வேகமாக, வேகமாக...

512
00:58:33,820 --> 00:58:42,810
பெய் ஜாவோஜி: உங்கள் மாஸ்டர்... ஆ... பரவாயில்லை... அங்கே... நான் போகிறேன்... வெளிவருகிறது...

513
00:58:51,420 --> 00:59:03,410
ஹுவான் சோங்: மீண்டும் இறுக்கம்! ஸ்லட்டி ஷினியாங், நீங்கள் மீண்டும் க்ளைமாக்ஸ் செய்யப் போகிறீர்களா? இந்த முட்டாள்தனமான கண்ட் மேலும் மேலும் இறுக்குகிறது

514
00:59:08,110 --> 00:59:20,110
ஹுவான் சோங்: ஸ்லட்டி ஷினியாங், நல்ல ஷினியாங், என் விலைமதிப்பற்ற ஷினியாங், சீடன்… சீடனால் அதிக நேரம் தாங்க முடியாது!

515
00:59:29,830 --> 00:59:50,280
பேய் ஜாவ்ஜி: ஓ... ஓ... ஓ... ஆ...

516
01:00:03,390 --> 01:00:12,200
"கியர், நீங்கள் வளர்ந்துவிட்டீர்கள், உங்கள் தாயை நன்றாகப் பாதுகாக்க வேண்டும்!"

517
01:00:12,200 --> 01:00:19,520
இந்த நள்ளிரவில் கனவில் அப்பாவின் குற்றச்சாட்டு இன்னும் என் காதுகளில் எதிரொலித்தது

518
01:00:19,520 --> 01:00:30,380
அதை மாற்றியது ஏதோ ஒரு காட்டு மனிதனுடன் அம்மா இணைந்திருப்பது தெளிவாகக் கேட்கக்கூடிய ஒலி…

519
01:00:30,380 --> 01:00:44,450
அம்மாவுக்கு இப்போது கண்கள் வசந்தத்தால் நிரம்பி வழிகின்றன, பீச் மலர்கள் முகம் சிவந்து கொண்டிருந்தன -
தன் ஆசையில் திருப்தியடையாத விதவையின் படம்

520
01:00:44,450 --> 01:00:54,670
ஒரு தாவோயிஸ்ட் அழியாத பிரிவினரின் கண்ணியத்தில் பாதியளவு எங்கே இருந்தது

521
01:00:55,570 --> 01:01:03,410
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங், சீடர்... அதை சுடப் போகிறார்... என் நல்ல ஷினியாங்

522
01:01:03,410 --> 01:01:13,710
ஹுவான் சோங்: கொஞ்சம் கருணை காட்டி மலர் அரண்மனையைத் திறக்க முடியாதா? சீடர் உங்களிடம் கெஞ்சுகிறார்...

523
01:01:13,830 --> 01:01:33,230
Pei Zhaoji: நீ... வெறுக்கப்படுகிறாய்... கேவலமானவனே... உன்னுடைய ஷினியாங்கை விரும்புகிறாய்... அந்த நுட்பத்தை மோசமாக செயல்தவிர்க்க வேண்டும்...

524
01:01:33,230 --> 01:01:42,800
ஹுவான் சோங், வியர்வையில் நனைந்து, கடுமையாக மூச்சுத் திணறுவதை நான் பார்த்தேன்.

525
01:01:42,800 --> 01:01:49,460
திடீரென தனது நிலைப்பாட்டை குறைத்து, தனது முந்தைய கட்டுக்கடங்காத, கடின மூக்கின் போக்கில் இருந்து மாறினார்

526
01:01:49,460 --> 01:01:58,150
ஒரு மடி நாயைப் போல கெஞ்சல் நிறைந்த முகத்துடன் அம்மாவைப் பார்த்து

527
01:01:58,150 --> 01:02:08,960
அம்மா தனது அழகான தலையை சிறிது திருப்பினார், அவள் கண்கள் உண்மையில் தயக்கத்தின் தடயத்தை வெளிப்படுத்தின;
இது மோசமானது என்று என் இதயம் ரகசியமாக அழுதது

528
01:02:08,960 --> 01:02:20,520
Pei Zhaoji: பாவப்பட்ட சீஷனே, உன் எஜமானன் உனக்கு கடந்த கால வாழ்க்கையில் கடன்பட்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது, உண்மையில் உன் கடற்கொள்ளையர் கப்பலில் ஏறினான்.

529
01:02:20,520 --> 01:02:33,490
Pei Zhaoji: ஆனால் உங்கள் மாஸ்டர் இந்த கருப்பை சீல் கலையை செயல்தவிர்க்க விரும்பினால், நீங்கள்... உங்கள் மாஸ்டருக்கு ஒரு விஷயத்தை உறுதியளிக்க வேண்டும்.

530
01:02:33,490 --> 01:02:44,800
ஹுவான் சோங்: ப்யூ... விலைமதிப்பற்ற ஷினியாங், பிறகு சொல்லுங்கள்... இந்த சபிக்கப்பட்ட கலையை எவ்வாறு செயல்தவிர்க்க முடியும்...

531
01:02:44,800 --> 01:02:54,010
ஹுவான் சோங்: …உங்கள் சீடரின் இந்த ஆசையை நிறைவேற்றும் தங்க அரவணைப்பு... இனி காத்திருக்க முடியாது…

532
01:02:59,550 --> 01:03:11,120
பெய் ஜாவோஜி: நீங்கள் உண்மையிலேயே... குரங்கு போல பொறுமையிழந்திருக்கிறீர்கள்... இப்படி... தோமோ... நாளை... நீங்கள் இருவரும் என்னுடன் வருவீர்கள்...

533
01:03:11,120 --> 01:03:23,690
Pei Zhaoji: என்னுடன் வா... லுயோஜிங்கிற்கு... என்றால்... ஓ~ உந்துதல் மெதுவாக... நீங்கள் பெற முடிந்தால்...

534
01:03:23,690 --> 01:03:36,780
Pei Zhaoji: தற்போதைய சொர்க்க மகனின் தனிப்பட்ட கல்வெட்டைப் பெறுங்கள்... உங்கள் எஜமானர்...

535
01:03:55,410 --> 01:04:04,620
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங் ~ சொல்லுங்கள், உங்கள் சீடருக்கு என்ன சத்தியம் செய்யுங்கள்~

536
01:04:05,270 --> 01:04:17,280
Pei Zhaoji: நீ என் வாழ்க்கைக்கு தடையாக இருக்கிறாய்… ஓ ~ மிகவும் நல்லது… நிச்சயமாக அது… என்றால்…

537
01:04:17,280 --> 01:04:30,370
Pei Zhaoji: மாட்சிமை பொருந்திய பேரரசரின் தனிப்பட்ட கல்வெட்டை நீங்கள் பெற்றால்... உங்கள் மாஸ்டர்... உங்கள் எஜமானர்...

538
01:04:45,100 --> 01:04:53,260
ஹுவான் சோங்: சொல்லுங்கள் ~ உங்கள் சீடர் உண்மையிலேயே இந்த கௌரவத்தை வென்றால், என் நல்ல ஷினியாங் என்ன உறுதியளிக்கிறார் ~

539
01:04:53,820 --> 01:05:01,930
பூமியில் அம்மா என்ன நினைக்கிறாள் என்று நான் கற்பனை செய்யத் துணியவில்லை? அம்மா தன்னை ஒரு சாக்குப்போக்கு கண்டுபிடிப்பது போல் இருக்கிறது

540
01:05:01,930 --> 01:05:08,930
பதினெட்டு ஆண்டுகளாக அவள் மூடியிருந்த கருப்பை சீல் கலையை செயல்தவிர்ப்பதை நியாயப்படுத்த ஒரு சாக்கு.

541
01:05:08,930 --> 01:05:18,540
இந்த இழிந்த குள்ளனை தன் சொந்த மலர் அரண்மனைக்குள் நுழைய மனமுவந்து அனுமதித்து, அவளது புனிதமான இடத்தில் மூழ்கி

542
01:05:18,540 --> 01:05:27,130
ஒரு காலத்தில் எனக்கு சொந்தமான அந்த தடை செய்யப்பட்ட நிலத்தை கைப்பற்றுவது!!!

543
01:05:27,130 --> 01:05:36,520
இல்லை... இல்லை! என் விரல் நகங்கள் என் தோலைப் பச்சையாகத் துடைத்தன, புதிய இரத்தம் என் உள்ளங்கையில் வழிந்தது

544
01:05:36,520 --> 01:05:45,960
அம்மா... அவனுக்கு சத்தியம் செய்யாதே... அவனை லுயோஜிங்கிற்கு அழைத்துச் செல்லாதே... க்யீரை தனியாக விட்டுவிடாதே!!

545
01:05:45,960 --> 01:05:55,500
இறுதியாக என்னால் இனி அடக்க முடியவில்லை; நான் எழுந்து நிற்பேன், இந்த முழு அபத்தமான விவகாரத்தையும் நிறுத்துவேன்

546
01:05:55,500 --> 01:06:05,120
குறைந்தபட்சம், நான் அறக்கட்டளை ஸ்தாபனத்தை உடைத்துவிட்டேன் என்று அம்மாவிடம் கூறுவேன்.
நான் மூன்று வருடங்கள்-எதற்கும் பொருந்தவில்லை என்று!

547
01:06:05,120 --> 01:06:12,770
அம்மாவின் அனைத்தையும் நான் பாதுகாப்பேன்! அம்மா, அம்மா என்னுடையவள்!

548
01:06:15,240 --> 01:06:28,330
Pei Zhaoji: Hnngh hnngh hnngh hnngh hnngh hnngh hnngh hnngh hnngh hnngh hnngh!!

549
01:06:28,880 --> 01:06:38,890
ஹுவான் சோங்: சீக்கிரம், அதைச் சொல்லுங்கள், என் குடுத்து நன்றாக இருக்கிறதா, ஷினியாங், நீங்கள் எனக்கு என்ன சத்தியம் செய்வீர்கள்!

550
01:06:39,890 --> 01:06:52,980
Pei Zhaoji: ஓ, நான் சத்தியம் செய்கிறேன், உங்கள் மாஸ்டர் உறுதியளிக்கிறார்,
ஓ ~ பொல்லாத சீடரே... உங்கள் குருவானவர் வாக்களிக்கிறார், நீங்கள் பெறும் வரை...

551
01:06:53,180 --> 01:07:06,280
Pei Zhaoji:…கல்வெட்டு... உங்கள் மாஸ்டர்... நுட்பத்தை செயல்தவிர்ப்பார்... உங்களை அனுமதிப்பார்...
உங்களை மூழ்க விடுங்கள்... உங்கள் எஜமானரின் அரண்மனைக்குள் மூழ்குங்கள்... உங்கள் எஜமானரின் மலர் அரண்மனை, ஓ

552
01:07:09,130 --> 01:07:15,900
ஹுவான் சோங்: ஹாஹா, நல்ல ஷினியாங், சிஷ்யன் உன்னை மரணம் வரை நேசிக்கிறான்~ ஷினியாங் விரைவில் குணமடையட்டும்

553
01:07:15,900 --> 01:07:25,400
ஹுவான் சோங்: உங்கள் சீடர் உண்மையில் கடினமாக பயிற்சி செய்ய வேண்டும்;
அதற்குள் நான் உமது சீடனின் வல்லமையைக் காண முழு நீதிமன்றத்தையும் அனுமதிப்பேன்

554
01:07:25,400 --> 01:07:30,420
ஹுவான் சோங்: மேலும் ஷினியாங்கிற்கு மேலும் பெருமை சேர்க்க!

555
01:07:30,420 --> 01:07:43,510
Pei Zhaoji: ஓ... மெதுவாக... உங்கள் மாஸ்டர்... ஏற்கனவே வாக்குறுதி அளித்துள்ளார்... இன்னும் வேகமாக இல்லை... வேகமாக... ராம்... உங்கள் மாஸ்டரின்...

556
01:07:43,670 --> 01:07:47,610
ஹுவான் சோங்: விலைமதிப்பற்ற ஷினியாங், இது மெதுவாக வேண்டுமா அல்லது வேகமாக வேண்டுமா

557
01:07:47,610 --> 01:07:53,500
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங்கின் சிறிய சகோதரியை நன்றாகவும் சரியாகவும் செல்ல உங்கள் சீடர் எதைப் பயன்படுத்த வேண்டும்

558
01:07:54,600 --> 01:08:05,860
Pei Zhaoji: நிச்சயமாக அது... சீடனின்... பெரிய... இணை... பெரிய சேவல்!

559
01:08:05,860 --> 01:08:18,500
Pei Zhaoji: உன்னுடைய பெரிய சேவலை பயன்படுத்து! ராம் உங்கள் மாஸ்டர்ஸ்... உங்கள் மாஸ்டர் மலர் துளை கடினமான!!

560
01:08:18,500 --> 01:08:24,390
ஹுவான் சோங்: என்ன மலர் துளை! இது வெளிப்படையாக ஒரு முட்டாள்தனமான கண்ட்!! திரும்பவும் சொல்!!

561
01:08:27,840 --> 01:08:40,490
Pei Zhaoji: ஓ ஓ ஓ ஓ ஓ ஓ! இது ஒரு ஸ்லட்... ஸ்லட்டி கண்ட்... இது ஒரு ஸ்லட்டி கன்ட்!!! ராம் உங்கள் எஜமானரின் ஸ்லூட்டி கண்ட் ஹார்டு

562
01:08:40,670 --> 01:08:46,560
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங், என் நறுமணமுள்ள ஷினியாங், இந்த பெரிய வெள்ளை உடல், ஹூ ஹூ ~ அதனுடன் விளையாடுவதை என்னால் ஒருபோதும் பெற முடியாது~

563
01:08:47,160 --> 01:08:57,800
Pei Zhaoji: Wicked disciple… mm mm… mm mm… faster… a little faster… oh oh…

564
01:08:57,800 --> 01:09:04,340
ஹுவான் சோங்: ~சொல்லு, என் புணர்ச்சி நன்றாக இருக்கிறதா, உன்னுடைய இறந்த பேய் கணவன் உன்னைக் குடுப்பதை விட இது சிறந்ததா!

565
01:09:04,620 --> 01:09:15,260
பெய் ஷாவோஜி: ஆம்... அவரை விட சிறந்தவர்... சிறந்தவர்... மிகவும் வசதியாக உல்லாசமாக இருக்கிறார்... ஓ... இவ்வளவு பெரியது... எப்படி இவ்வளவு பெரியது

566
01:09:18,350 --> 01:09:25,700
ஹுவான் சோங்: சீடர், யாருடைய குடுத்து மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது ~ சொல்லுங்கள்,
விலைமதிப்பற்ற ஷினியாங், நீங்கள் அதைச் சொல்லும் வரை, சீடர் உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் கொடுப்பார்

567
01:09:28,360 --> 01:09:34,980
ஹுவான் சோங்: இந்த முழு விதை மற்றும் சந்ததியையும் நான் உனக்கு பரிசாக தருகிறேன்!

568
01:09:42,170 --> 01:09:51,380
Pei Zhaoji: ஆம்... நான் அதைச் சொல்கிறேன்... நான் அதைச் சொல்கிறேன்... ஃபக்... அன்பான சீடன் ஹுவான் சோங்கால் ஃபக் செய்யப்பட்டேன்...

569
01:09:55,630 --> 01:10:02,250
ஹுவான் சோங்: வேகமாக! நான் வருகிறேன், ஷினியாங், சீக்கிரம் சொல்லு!!

570
01:10:04,850 --> 01:10:26,000
பேய் ஜாவோஜி: நான்... பேய்... பேய் ஜாவோஜி...
அன்பிற்குரிய சீடர் ஹுவான் சோங்கின் பெரிய சேவலால் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தேன்! ஓ, வருகிறேன், வருகிறேன்

571
01:10:26,000 --> 01:10:36,180
ஹுவான் சோங்: ஹூ ஹூ... ரொம்ப நல்லா இருக்கு... இந்த ஸ்லூட்டி ஹோல்... ரொம்ப நல்லா பிடிச்சிருக்கு... நான் அதையெல்லாம் சுடப் போறேன்!!

572
01:10:43,380 --> 01:10:50,820
ஹுவான் சோங்: ஷினியாங்... நீங்கள் உங்கள் சீடருக்கு வாக்குறுதி அளித்துள்ளீர்கள்...

573
01:10:50,820 --> 01:11:01,000
ஹுவான் சோங்: சீடர் நிச்சயமாக கடினமாக வளர்ப்பார்,
ஷினியாங் தனது அரண்மனையை சீடருக்காகத் திறக்கும் தருணத்திற்காக காத்திருக்கிறார்~

574
01:11:07,250 --> 01:11:13,520
இருவரும் சென்ற பிறகு, என் மனம் வெறுமையாக இருந்தது; நான் மந்தமாக எழுந்து நின்றேன்

575
01:11:13,520 --> 01:11:19,730
நான் ஒரு காகிதத் தாளாக இலகுவாக உணர்கிறேன், முக்கியமற்ற ஒளி; நான் அப்பாவின் கல்லறைக்கு சென்றேன்

576
01:11:19,730 --> 01:11:23,830
தரையில் மண்டியிட்டு, என்னை நானே அறைந்தேன், எத்தனை முறை, ஸ்மாக் ஸ்மாக் என்று யாருக்குத் தெரியும்

577
01:11:23,830 --> 01:11:30,990
நான் மயக்கமடைந்து, இறுதியாக தரையில் கவிழ்ந்து, மயக்கத்தில் விழும் வரை…

